A pantasma das bragas rotas de José Carlos Andrés e Gómez, publicado por nubeOCHO con tradución de Maruxa Zaera.
Así a describen: "En Castrelo Pesadelo todo o mundo vivía aterrecido. Porque alí vivía...a pantasma das bragas rotas! Conseguirán os veciños que deixe de asustalos?" Varios intentos ata que a avoa a vai buscar un par de bragas novas e dende aquela xa saben como tranquilizala, de todas maneiras, xa sabedes, non hai nada como rirse daquiloque nos produce medo.
Unha cor propia de Leo Lionni,traducido por Xosé Manuel González e publicado por Kalandraka na colección Tras os montes. Con aguadas sobre fondo branco vaise presentando a historia. Fálase dos animais e as as súas cores, porque cada un deles ten unha cor propia, menos os camaleóns que a mudan segundo onde estean... aí comeza a historia deste animal que busca ter a súa cor (coma todos). Colócase sobre unha folla e é verde, pero a folla seca e queda amarela e vermella, incluso negra nas noites, e con ela o camaleón, pero un bo día descobre que pode xuntarse con outro camaleón e así veranse semellantes e felices.
Chuvisca de Fernando Pérez Hernando, traducido por Manuela Rodríguez e publicado por Kalandraka. O que conta:
Pola tarde, mamá paxaro regresa á árbore onde vive cos catro fillos, cada un na súa póla, de arriba abaixo; cada un deles só fala coa vogal do seu nome (Rut coa u, Lilí coa i, Thor coa o, René coa e). Cando empeza a chover van baixando e xuntándose, falando desa maneira tan especial que se fará comprensible de todo cando se xuntan coa nai que engade a máis común das vogais: a "a". Un libro tenro, que xoga coas imaxes e as palabras, coa chuvia, coa árbore a as súas alturas, coas letras... e permitirá que as crianzas practiquen a fala con só unha vogal e as demais adiviñen, ou permitirá facer o xogo da nai e os paxariños para que os demais adiviñen cal é a frase que se vai dicindo. O dito: un libro para gozar e abrirse ao xogo.
No faiado de Cristina Corral con ilustracións de Leandro Lamas, publicado por Edicións Embora. Explícase: "Este libro naceu hai moito nun hospital, curiosamente no mesmo que eu nacín, mentres coidaba a convalecencia do home que eu máis quererei na miña vida, meu pai. Non sei se casual ou causalmente, este libro ve a luz no mesmo ano no que el nos deixou" As ilustracións de Lamas, coas cores e as figuras recoñecibles, acompañan un libro de pequenos poemas nos que cada cuarteta presenta palabras cunha presenza moi explícita dunha determinada letra que vai noutra cor, así percorremos o abecedario, do a ao z, pois todas elas andan polo faiado porque nel "Cada unha das estrofas do poemario describe obxectos nos que as letras do abecedario son protagonistas ."
Quero saír! Quero saír de María Canosa ilustrado por Andrea Estévez e publicado por Embora edicións. Así se presenta: "A nena comprende. Sabe que ten que agardar pola liberdade, que é unha convidada delicada. Prepara as súas ás (lava as mans), prepara as súas plumas (roupa) e prepara o seu peteiro (máscara). E por fin pode saír". "María Canosa crea este texto para axudar aos nenos a entender o confinamento e a gozar na casa, pero tamén a sentirse libres coma paxaros". Marabillosa a comparación cos paxariños e o niño casa, as posibilidades que se abren para xogar na casa, todos eses papeis que podemos representar e tamén ese desexo -incluso- de caer e curar as feridas. Moi boas ilustracións que acompañan o texto achegando a delicadeza deses dentes de león, silvestres e fráxiles ou aumentando a información con esas oportunidaes de xogo no interior que seguramente nos pasan pola cabeza.
Unha comparación cos paxaros (os animais que nos semellan máis libres) e esa imaxe que se identifica entre a mascariña da nena e o pico da ave son os elementos máxicos do relato, porque todo nace dese elemento simbólico.
Ba de Dani Padrón, publicado por Bululú. Da presentación editorial: "A curiosidade e a imaxinación son unha
linguaxe universal. O protagonista deste álbum ilustrado non necesita
saír da súa casa para divertirse explorando con moita creatividade
mundos marabillosos poboados de criaturas fantásticas. Aventura, curiosidade, diversión e tenrura transmitidas grazas á
xenialidade das ilustracións, cheas de cor e expresividade, que nos
mostran o mundo interior dun pequeno que aínda apenas fala. Nin falta
que fai." Unha soa palabra (ba) sérvelle ao pequeno para expresarse, para preguntar, para animarse... Con ela percorre a casa cos mobles garabateados ata unha certa altura, os xoguetes polo chan, como si estuviera buscando algo, mirando por todas partes, nunha especie de expedición que a fai pasar ao outro lado: alí onde están os dragóns e apareces na selva ou nas profundidades mariñas, cando pasas pola pechadura do cofre e atravesas estancias ou descubrir o libro no que aparece o pan (outra palabra máxica) que o fai bailar. A expresividade na cara do pequeno é impresionante, un verdadeiro exercicio minimalista!
