Un novo título de... Xelís de Toro

Un novo título de... Xelís de Toro: A zapateira mecánica, acaba de ser publicado na colección Merlín por Xerais para lectorado a partir de sete anos.

Unha fábrica que funcionou ao longo de séculos, un edificio que mostra os cambios nos estilos artísticos e na fasquía marabillosa dunha obra única. Os tempos que nos obrigan a cambiar o rumbo das empresas e os traballos dos seus operarios e o encontro cunha solución que xorde de maneira imprevista porque no medio do caos hai orde, porque case sempre é posible atopar unha saída creativa. Porque esa rapaza sempre foi moi imaxinativa e inventora como demostra esa gorra con "Mecánica profesional, non interrompan" ou "Preguiceira alsoluta, non molestes" e vaino demostrar, tamén agora transformando unha fábrica de vehículos en zapatos. A nostalxia que leva aos traballadores a non abandonar a fábrica, a volver ás agachadas ata para xogar ao tute, coidar o xardín, facer tortas de mazá,  O bo empresario que cando pecha o seu negocio se encarga de buscarlle a cada empregado un futuro.

Así se presenta: "A Lucía sempre lle gustaron as chaves inglesas, a graxa e os motores, pero, de repente, a fábrica onde traballa como mecánica pecha e decide aceptar un traballo que nunca imaxinou: aprendiza de zapateira. Co seu enxeño, os zapatos do barrio comezan a facer cousas extraordinarias. A xente amoréase para conseguir cita con Lucía, e esta convértese, sen pretendelo, na mellor zapateira... mecánica! Entre tortas de mazá e festas secretas cos compañeiros na antiga fábrica, Lucía descobre que, ás veces, os cambios traen sorpresas inesperadas. Unha historia de superación, chea de humor, enxeño e compañeirismo. 

Co optimismo, a imaxinación e o bo facer deste autor, unha nova obra para rapazada.

Parchís de María Girón

Parchís de María Girón está publicado por Kalandraka con tradución de Iago Nicolás.

Trae un taboleiro de parchís para que o xogo se faga real e o tempo compartido sexa verdadeiro. Catroi casiñas, cada un coa súa cor e o seu animal, a súa casa. 

Preséntase como unha historia tenra, enxeñosa e divertida sobre a amizade, o xogo e o pracer de compartir as pequenas cousas. O que conta é unha historia de convivencia, de como todo é mellor cando se comparte, de como non tmeos que ser iguais nin achegar o mesmo senón complementarnos e achegar cada un o aquilo no que destaca. Unha mañá de inverno, todo nevado, gato pensa que o mellor é tomar unha cunca de leite quentiño, pero se vai buscar alguén máis o leite saberá mellor, meteo nunha botella abrígase (pon o abrigo, a bufanda e o gorro) e sae á busca. Para na casa da árbore onde coella acaba de sacar do forno o seu biscoito de cenoria, pero pensan que mellor vai saber se almorzan en compañía, así que coella abrígase (abrigo, bufanda e gorro) e xuntos van á casa do lago. Alí parrulo di que é un día perfecto para tocar o ukelele a carón do lume, pero aínda soará mellor se comparten ese tempo con alguén máis, abrígase (de novo a repetición: abrigo, bufanda, gorro) e vanse á casa do outeiro, pero non atopan a teixugo, porque este saiu, ben abrigadiño e co parchís, na súa zorra e vai pasando polas diferentes casas (a do río, a da árbore, a do lago) e seguindo as pegadas vainos atopar na propia casa, na do outeiro onde o están a agardar. A carón do lume, toman o leite, o biscoito, escoitan o ukelele e xogar ao parchís mentres a roupa seca. Son felices!

Unha historia acumulativa na que as ilustracións nos contan máis que as palabras e onde se demostra que a felicidade compartida é máis e mellor. Unha historia circular como a amizade que envolve aos amigos e amigas e os conduce dunha a outra casa, dun a outro refuxio, dun a outro mundo, dunha a outra soidade que, de vez en cando, se alimenta da compañía.      

Un álbum ilustrado sobre o medo

Quen dixo medo? de Ana Sánchez Garea é un álbum ilustrado publicado por Pepa a Loba editora. 

Así se presenta: "Unha obra que pon de manifesto a fermosísima relación paterno-filial das personaxes, coa escuridade como fío condutor da historia." 

Pois si, vai de medo á escuridade e da demostración de que esta pode ser fonte de moitas alegrías porque... como se ven as estrelas se non é na escuridade? e os fogos de luces, acaso se poden ver polo día?... e tantas outras cousas ás que accedemos grazas a ela. Pero o mellor de todo é que cando teñas medo estea perto alguén que con cariño che axude a ver que a escuridade é necesaria e que o medo nos serve para estar alerta cando pode haber perigo pero non nos pode paralizar; escoitámolo e valorámolo pero superámolo!

A tradución do premio Edebé de literatura infantil

O premio Edebé de literatura infantil, Tres nenos tristes e medio unicornio de Beatriz Giménez de Ory está ilustrado por Cinta Villalobos e publicado por Rodeira Edebé. 

Da presentación editorial:"Amanda (ou Xayree, como lle gusta a ela que a chamen) é unha aspirante a fada. A súa nai finou hai tres anos e seu pai, o famoso cantante de rap Diente de Garlic, pasa longas tempadas en Miami. Afortunadamente, o primeiro día de clase coñece dous nenos, Teresa e Gustavo, e semella que están dispostos a embarcaren con ela na aventura de atopar un unicornio, aprender a multiplicar o diñeiro e fabricar unha apócema de amor. Estas son as tres probas necesarias para converterse en fadas de verdade."

Tres personalidades moi diferentes que coinciden en que están tristes, Amanda por soedade despois de morrer a nai e co pai case todo o tempo fóra, Teresa porque tivo que abandonar a vila onde vivía coa avoa e virse coa nai á cidade e Gustavo porque os seus pais van camiño da ruína. Será a biblioteca e o bibliotecario quen os salve, porque alí atopan a calma que necesitan, a compañía dos libros e dos amigos e unha misión que cumprir. Gustavo é marabilloso, un destes nenos que non quere defraudar e fará o que lle pidan sempre; Amanda semella medio tola con esa manía das fadas, os cambios de imaxe e a limosina con chófer pero é toda bondade e saberá ganar aos outros; Teresa empeñada en volver á casa da avoa e recuperar todo o perdido aínda que sexa convertendo unha cabra en unicornio. O que nos gana da historia é a bondade dos tres rapaces e tamén do resto de xente que os rodea. Temos necesidade de finais felices (nunca tanto os precisamos) por iso a historia nos atrae e estamos dispostos a crer todo o que nos contan. Todo se pode solucionar se poñemos empeño en facelo, pode ser coas receitas do libro ou simplemente poñendo en contacto ás persoas para que se axuden, porque, tal como dicía aquel activista de Greenpeace "fronte a min había humanos e non debía temer", pois non temamos e poñamos a valentía a proba. Creamos nas fadas!

O libro remata con actividades para faclitar o traballo dos mediadores coa rapazada unha vez rematada a lectura. 

Libro informativo sobre sexualidade

 

O mapa da túa sexualidade de Laura Veiga con ilustracións de María Montes está publicado por Xerais.

Así se presenta: "Unha guía ilustrada clara, divertida e coidada para comprender como funcionas por dentro e por fóra. Atrévete a coñecer o teu mapa interior e a descubrir que a túa sexualidade é tan única e cambiante coma ti!" "Sabías que a túa sexualidade é como un mapa que se vai debuxando a medida que medras? Un mapa cheo de camiños, preguntas, emocións e descubrimentos que te axudan a entender quen es e como te relacionas co mundo. Neste libro atoparás unha guía clara, divertida e coidada para comprender como funcionas por dentro e por fóra: o corpo que medra, os sentimentos que ás veces enredan, o xénero, o desexo, a orientación sexual... e moito máis! Atrévete a coñecer o teu mapa interior e a descubrir que a túa sexualidade é tan única e cambiante coma ti!"

Cunha linguaxe clara, un mapa ben trazado, ilstracións que amplían o contido e achegan novas miradas e un agasallo magnífico para rapazada á que sen dúbida lle preocupan estes temas. Seguindo os capítulos. Explora o teu mapa, Que é a sexualidade?, Que é o sexo?, O sexo tamén se aprende, Que é o xénero?, Cis ou Trans?, Que é a adolescencia?, O ciclo menstrual, A espermarquia, O teu recuncho persoal, A illa da autoestima, O que hai fóra, O océano do desexo, Que é a orientación sexual?, As estacións das relacións, Que son os celos?, O arquipélago do pracer, Que é o abuso? e As redes sociais para rematar cun listado de organizacións nas que conseguir máis información.

Con ampliación de información baixo cartelas como Un mapa para guiarte, Algunhas cuestións que poden influír na sexualidade, Diferentes plaxcas que axudan a definir o sexo, Os esteriotipos de xénero, As expresións de xénero, Algúns cambios que se producen na adolescencia ou Algúns teléfonos nos que buscar axuda no caso de atopar situacións de acoso, maltrato, violencia de xénero, discriminación de variado tipo oun atneción á conduta suicida. 

E, tamén, códigos QR para ir máis alá do que temos nas páxinas.

Unha obra necesaria e moi clara, tanto na información textual como de imaxe, buscando resolver dúbidas, aclarar ideas e ser algo máis feliz. 

Un novo libro de editorial Pepa a Loba

En pequeno formato, cunha goma que o pecha a modo de caderno, dedicado "a ese ente que te acompaña dende o día do teu nacemento": A miña sombra de Nacho Rubio e Rebeca Luciani. Publicado por Pepa a Loba editora.  

As gardas son ilustracións de ceras sobre fondo amarelo e un toque vermello no límite. Cores sobre os que traballar as diferentes páxinas enriquecendo o obxecto. 

Na cuberta, a vestido da nena ten sandías como motivo, e esa referencia gánanos, porque nós, de verdade que comemos froita e cando esta é a sandía énchesenos a boca de emoción pensando nas criaturas que xa non poderán volver a tomalas; confesamos, pois, que adoramos as sandías porque son a lembranza sentida dunha infancia que quixeramos viva e recordar doe (xa o dicía Herminio Barreiro) pero non nos permite esquecer. 

A sombra e o espello son misterios aos que nos enfrontamos na infancia. Xogamos coa nosa imaxe tentando enganar a ese outro "eu" que, como un eco nos repite.

O texto está en verso: unha estrofa de catro en cada plana, para falar de como a segue a onde ela vaia, de como a copia en todo o que faga, como se funde en negro ou semella irse cando dorme; pode irse con outra criatura ou non é posible porque ao espertar está de novo aí, pegada a ela. A nena e a sombra, o abrazo que as xungue, branco e negro, luz e escuridade; estampados nos debuxos e un paxaro (unhas veces branco e outras veces negro) que percorre o libro.

Unhas ilustracións ricas en calidade e significado e un texto que nos anima a xogar e darlle continuidade.  

Elas de Xulio Gutiérrez e Lucía Cobo

Elas de Xulio Gutiérrez e Lucía Cobo, unha marabillosa obra que nos presenta as femias de varias especies.

Da presentación editorial: "Neste libro descubrirás a relación que manteñen as femias dalgunhas especies con outros membros do grupo e como, en moitos casos, chegan a liderar a manda." "Esta obra de Xulio Gutiérrez ilustrada por Lucía Cobo recompila 16 animais -mamíferos, aves, insectos, criaturas mariñas- cuxa singularidade asombra e marabilla pola determinación das súas accións para garantir a supervivencia do grupo. Na fauna dos distintos continentes hai algunhas especies que viven en sociedades matriarcais onde as femias lideran e gobernan a manda. No mundo dos humanos, eminentemente patriarcal, con grandes desigualdades e fendas de xénero, «Elas» amósanos que outra forma de ser e de existir é posible. 

A transmisión do coñecemento das candorcas maiores ás crías, o tránsito das bonobas adultas a un novo clan, a extrema rivalidade entre as hienas, a poligamia da xacana, a autonomía reprodutiva das formigas granxeiras, a entrega absoluta e o instinto protector das femias de polbo e de xabaril, respectivamente, son algunhas mostras deste poderío. A forma de abordalas dista moito dos libros de coñecemento habituais; lonxe dun texto técnico, un relato sinxelo e descritivo achéganos ao estilo de vida de cada especie. 

Xunto con este eficaz recurso narrativo que busca atrapar o interese pola ciencia e pola biodiversidade, as ilustracións destacan polo seu impactante realismo na representación precisa e rigorosa dos animais. Lucía Cobo desliza sutís reminiscencias literarias e suxestivas metáforas visuais: a memoria dos ancestros na pupila da elefanta africana, o peso do rabaño sobre o lombo da femia de bisonte europeo, ou a unión na familia de peixes pallaso do mar Vermello."

Xulio Gutiérrez é o director da colección científica de Factoría K, autor e coautor dos libros da colección de Animais Extraordinarios (para rapazada a partir de 8 anos, con títulos como Bocas, Ocultos, Nacer, Constructores, Viaxeiros) ou Crías de animais (para criaturas a partir de 3 anos, con títulos centrados en cada continente: Quen son? Asia, África, América, Europa e Terras polares) ou a colección Pequechos (cos títulos Pequechos da selva, das montañas, das pradarías e das sabanas, das terras polares, dos desertos, dos ríos e dos lagos). 

Por se isto fose pouco, este científico tamén é músico formando parte da Asociación Musical e Cultural Menestreis cos que publica o Cancionero medieval galego-portugués.