xoves, 12 de marzo de 2026

Animais e animais


Un hipopótamo na bañeira de Kyoko Matsuoka e Akiko Hayashi está pulbicado por Lata de Sal. 

Mete dentro de la bañera una tortuga, dos pingüinos, una foca, un hipopótamo y una ballena... Sí se puede! Este libro demuestra que cualquier cosa es posible en el mundo de la fantasía. Porque convierte un baño en algo divertido y en el instante ideal para contar esta historia maravillosa.  

Da presentación editorial: "Ao neno encántalle bañarse. Cando vai entrar na bañeira, leva con el o seu parruliño Pukka. A Pukka tamén lle encanta bañarse. Cando abre a porta… click-cleck-clack. O chan do baño é moi escorregadizo. Hai que ter coidado".

O neno entrou co parrulo pero dentro da bañeira vai aparecendo unha tartaruga, dous pingüíns xemelgos, unha foca, un hipopótamo, unha balea... A rapaz faise cargo de todos eles, axúdalles a lavarse, xogan... ata que aparece a nai e desaparecen todos eles quedando unicamente o neno e o parruliño. Todo é posible no mundo da fantasía, ata os animais máis grandes caben nunha bañeira!


Un aniversario diferente de José Carlos Román e Susana Rosique publicado por Canica Books.

Da presentación editorial: "Unha aventura da pandilla de avós máis divertida do bosque, en busca do agasallo perfecto para unha neta moi especial. Como cada mañá, o avó Teixugo levantouse cedo. Mentres tomaba os primeiros sorbos de café, intentaba recordar algo. Intuía que aquel día non era como os demais, pero non sabía moi ben o por que. Claro que non era un día como os demais, era o aniversario da súa neta! Como puido esquecelo? Así que saíu disparado para conseguir un bonito agasallo, pero a tarefa resultou ser máis difícil do que pensaba… Pero coa axuda dos seus grandes amigos a avoa Osa, o avó Mapache, o avó Castor e a avoa Marmota, a búsqueda acabou converténdose nunha aventura cun final do  máis sorprendente.
Unha historia divertida que trata temas próximos á infancia como a amizade, a relación cos avós, os aniversarios ou os agasallos.  Pon en valor o amor de avós e netos, a figura dos avós, a resolución de problemas, a cooperación, a amizade, a perseveranza, o traballo en equipo, a celebración e a ledicia. A retahíla fai máis atractivo o conto, achegando musicalidade e desenvolvendo a linguaxe." 

Cada amigo vaille conseguir algo para o agasallo, xuntos elaborarán a torta de aniversaio e poderán compartir comida e compañía.  O que se fai entre todos ten outro sabor, outro significado...

domingo, 8 de marzo de 2026

A nova novela gráfica de Inés Vázquez

A nova novela gráfica de Inés Vázquez está na rúa para darnos unha alegría. Severina e a raíña dos trasnos está situada en Santiago e contando co debuxo marabilloso e realista desta autora, viaxamos pola cidade seguindo as aventuras desta rapaza, a súa irmán e algún rapaces con menos sorte. Publicada por Demo editorial.

Unha botica, unha tenda de herboristería coa dona con fama de bruxa; dous mundos enfrontados e no medio deles unha moza que loita entre os desexos paternos de facela desexable para os homes da época (ben vestida e peinada, pianista afeccionada...) e o seu interese pola ciencia pero tamén pola ciencia oculta á que non lle nega a presenza. A escola se deñoritas, a festa no pazo de Bendaña, o conservatorio en Madrid que non chega a bo termo. O amigo, un rapaz coxo que sobrevive a duras penas. O trasno que vai aparecendo a salto de mata e acabará introducindo o submundo. A moza que estuda sen parar. O pai descontento. A irmá pequena que é espectacular: infantil e rebelde sen botar en falta aqueles que desapareceron do fogar, disposta a todo por conseguir o que quere. A muller que as coida cun paso na aldea e outro na cidade. 

Tal como pasou anteriormente en Aldara, Inés tráenos un mundo que é noso e non estaba recollido na bd. Un respecto ao popular e unha crítica ante a situación da muller. Ela dános a súa palabra sinxela e libremente, dános a súa imaxe clara e rica para enriquecer a novela gráfica galega. Se o seu libro foi premio Follas Novas, este ben merece recoñecemento.  

Da presentación editorial:"Inés Vázquez regresa cunha nova historia de aventura e misterio na que o mundo real se fusiona con imaxinario de xeito natural. Nun Santiago de Compostela decimonónico, retratado en viñetas preciosistas que engaiolan a mriada, Severina intentará descubrir un misterio sobrenatural que sucede na súa propia casa familiar. 
Severina e a raíña dos trasnos reinterpreta a tradición fantástica galega con grandes doses de imaxinación e, sen dúbida, fará as ledicias do público lector máis esixente. Unha novela gráfica cun gran ritmo narrativo, un guión sorprendente e un debuxo prodixioso." 

venres, 6 de marzo de 2026

Unha nova Marcopola


Marcopola. A illa remeira. 5 Terra a dentro de Jacobo Fernández Serrano está publicada por Xerais na colección Merlín Cómics.

Así se presenta esta nova entrega da serie de banda deseñada: "Marcopola acaba de estrear pernechas e xa está preparada para recuperar o remo roubado. Acompañada dos seus inseparables Libro e Dragoneta, deixará a Costa das Patacas e irá cara ao interior a través de fabulosas paisaxes na procura de pistas que lles axuden a dar con el. No camiño atoparán novos amiguiños, vellos e perigosos inimigos e outros seres que non se sabe que son. Calquera cousa pode pasar nesta incrible viaxe, pasiño a pasiño, TERRA A DENTRO!"

Marcopola ha de elixir pernas e faino, decídese polas dunha bailarina de ballet, estilo Degas di, seguramente polo pintor que tan ben as representou.  Agora que a illa ten pernas poden camiñar pola terra; van buscar o remo que lles roubaron.Van Marcopola, Libro e Dragoneta e o primeiro que atopan é a un trampeiro cazarrecompensas, cando miran o seu arquivador atópanse que alí están algúns como Dragoneta porque ceibou a un ladrón. Continúan o camiño, chove e resgárdanse nunha cova na que atopan ao tal ladrón cos seus fillos e cóntanlle que a súa muller (e nai) está na cadea, a cambio dinlle onde está o seu remo (na cova de Tulpa). Cada grupo ponse en marcha co seu obxectivo. Unha banda deseñada para rapazada a partir dos sete anos, surrealista e co seu culturalismo pois sabedes como remata, cunha referencia aos versos de Cunqueiro:

Non coñeces o mar?
-Non.
Nin o vento do mar?
-Non.
Quén eres pois?
-Unha sombra noviña
recén nascida e núa,
terra adentro!
 

domingo, 1 de marzo de 2026

Álbum ilustrado con trofeo


O gran trofeo de Marta Comín é un album ilustrado publicado por Triqueta Verde, no que o deseño ten un papel fundamental.

A nena ganou un concurso de arte. O premio é un trofeo tan grande que tiveron que desmontalo para metelo na casa. Unha vez dentro van pensando en darlle diferentes usos: colgadoiro, base de mesa... ata que a nena decide que vai facer con el un monumento que presentará ao Certame Municipal e alí daranlle o premio, de novo. E a nena seguirá creando...

Da presentación editorial: "Co seu estilo inconfundible, Marta Comín invítanos a mirar a arte de maneira lúdica, nunha historia que nos recorda que crear é un xogo sin límites e que os premios non son o final do camiño, senón o impulso para seguir creando e explorando.
Humor, arte… E un gran trofeo!
Libro gañador en 2024 do certamen literario Humor con H, dentro do HEMATO FESTI. " 

sábado, 28 de febreiro de 2026

Un novo premio Simbad para o Recordo e o Alzhéimer


O nobelo de Nenuca de Irene Alonso Gasalla e Ángela Curro foi III Premio Simbad para o Recordo e o Alzhéimer 2024

Da presentación editorial: "Cando os recordos da avoa comezan a enmarañarse, o seu neto decide tirar dun fío. 

Neste conto están tecidos os versiños que van levar a Nenuca á súa nenez, ou van traerlle lembranzas, evocadas polos sentidos.

Aínda que, de todos os fíos que a fan recordar, os máis importantes son a comprensión e o cariño."

Un álbum ilustrado, medio rimado, que trata a perda de memoria e a morte. Unha historia enfiada, porque as avoas traballan cos fíos e as agullas. Elas veñen de atrás, hai unha cordiña que une a familia desde hai moito tempo e que continúa no futuro. Dicimos que e a vida está sempre pendente dun fío. Dicimos que non podemos perder o fío da conversa... pero cando falla a memoria perdemos o fío da vida, de todas as vidas. Esta historia xira ao redor deses fíos que se tecen co afecto e que unen avoas e netos. 

xoves, 26 de febreiro de 2026

Nova entrega da serie Curriño

Curriño. Salchichas picantes de Ledicia Costas dálle continuidade á serie de Curriño, o can que pasa mil vicisitudes. Despois de Curriño.  O can influencer e Curriño. Benvido ao equipo aos que nos temos referido neste blog.  Faltaría aí Fama ou fuga. 

Da presentación editorial: "Un novo título da saga infantil de Ledicia Costas, protagonizada por Curriño: o can influencer máis famoso de internet. A vida no parque é xenial... ata que alguén decide deixar trampas para cans. Gordon come unha salchicha envelenada e Curriño e a súa cuadrilla póñense a investigar para descubrir quen está detrás do terrible acto, mentres adoptan un gato que quere ser can. Quen odia tanto os cans como para envelenalos? Curriño e os seus amigos darán localizado o culpable? E o máis importante: a vida de Gordon corre perigo. Logrará recuperarse?" 

Esa cría de gato que se achega á panda de cans pedindo que o adopten e tenta parecerse a el, en todo. Comicidade desa relación que os leva a chamarlle Guau por non poñerlle Gaticán.  Medo, o que sinte Curriño cando descobre quen anda polo parque e o que pretende. Bondade, a da muller que lles axuda a curar a Gordon despois do envelenamente e lles fai unha proposta moi a ter en conta ao final... Unha historia que camiña con moitos ingredientes que pasan polas diferentes personalidades de cada personaxe, polas intervencións de Superferolítica, o parásito ao que lle sobra sentido material, como corresponde a alguén da súa condición. Esa maneira de levarse ben a pesar das diferenzas e incluso dos intereses de cada un deles... A crítica ao mundo dos influencers e as súas mañas. A crueldade infantil (que tamén existe) e a inocencia dos adultos que non caen na conta de con quen conviven e o que permiten por andar cegos de afecto. Unha lectura doada e rápida que pon no centro da historia o mundo animal, tal como facía María Victoria Moreno e fai Eva Mejuto.  

Animais si, mascotas si pero con condicións! 

mércores, 25 de febreiro de 2026

Secuelas, series... Mariña e o balón

Despois de Mariña e o balón, aparece un título que lle dá continuidade: Mariña e o balón. O primeiro gol. Pere Tobaruela dálle continuidade á historia anterior. Daquela levaba incorporada a reivindicación da nena que quere xogar fútbol e ha de enfrontarse aos compañeiros de patio, neste caso a opción é dar por resolto o problema e simplemente xogar poñendo en evidencia outros valores tamén necesarios.  

Da presentación editorial:  "Mariña é unha namorada do fútbol e da poesía. Despois dalgunhas dúbidas, por fin decide anotarse no equipo de fútbol feminino da vila coas súas mellores amigas. Empezan os adestramentos e elas pásano de marabilla practicando o seu deporte favorito. Cando se achega o primeiro partido, Mariña relouca por demostrar o moito que aprendeu e por axudar as compañeiras a marcar gol. Unha historia inspiradora sobre superación, traballo en equipo e o poder da amizade. Unha historia de superación, paixón polo deporte e o amor pola poesía e a forza da amizade verdadeira."

Como non todo poden ser boas novas, polo medio hai un accidente que ten çá protagonista da historia retirada do deporte un tempo que é  frutífero porque eses días ela anima ás compañeiras, apoiaas para que collan seguridade, Cando volve ha de facelo con tino, só xogará uns minutos ao final do partido pero é suficiente para que meta ese primeiro gol do seu equipo.

Certamente trátase dunha historia de superación e de sororidade. Unha historia positiva  e dá gusto na que o gusto polo deporte ten un papel central  e dá gusto ver esas rapaces felices dándolle ao balón, axudándose unhas a outras, recoñecéndose e divertíndose.

Seguramente teremos ocasión para continuar sabendo de Mariña e as súas amigas.

Nestes casos chama a atenicón o camnbio de ilustrador, neste caso faise cargo das imaxes Irene Sanjuán, peor igual que pasa ás veces coas presentadoras dos programas de televisión ou radio, acabámonos acostumando e gústannos. De todas maneiras, igual tiña sentido fidelizar tamén ás persoas que ilustran.