Un finalista do premio Merlín: O caderno de Roque en homenaxe a Carlos Taboada

O caderno de Roque de Carlos Taboada resultou finalista do premio Merlín. Aparece publicado con ilustracións do mesmo autor na colección Merlín de Xerais.

Da presentación editorial: "Unha orixinal novela de viaxes, aventuras e fantasía, rica en detalles e desbordante de imaxinación e humor. Finalista do XXXIX Premio Merlín 2024" E da sinpse tal como recolle a páxina: "A familia Charabiscas da aldea de Pedrafermosa agarda con impaciencia a chegada do tío Roque, que marchou a percorrer o mundo e que lles prometeu volver para celebrar unha festa polo seu trinta aniversario. Cando chega o día sinalado, a familia recibe na caixa do correo o caderno de viaxe do tío e, ao longo da xornada, non para de soar o timbre da casa. Será Roque? Non! Unha sucesión de personaxes fantásticos (un xigante, unha serea, un vampiro...), cada cal máis peculiar, vai aparecendo por sorpresa, convidados á festa de aniversario. E o tío Roque onde está? Unha orixinal novela de viaxes, aventuras e fantasía, rica en detalles e desbordante de imaxinación e humor."

Unha escrita na que se combina a narración en terceira persoa da historia coas cartas que Roque escribe á familia e o caderno de viaxe falando dos diferentes lugares polos que pasa, os personaxes que coñece e as aventuras que neles lle suceden. A familia vive en Pedrafermosa, un sitio marabilloso que tentan agachar do mundo exterior para seguir mantendo de forma natural. Egoísmo? pode que si pero hai que protexer os tesouros da rapiña dese empeño en viaxar de toda a poboación dun planeta disposta a pasar, fotografar e destruír moitas veces. Esta vez vailles resultar difícil seguir ocultando o paraíso no que viven pois uns detrás doutros van aparecendo por Pedrafurado personaxes de todo o mundo e algún deles seguro que se namora e queda e outris contarán o vivido... e veremos en que dá a cousa. Nesa festa de aniversario atoparanse mulleres que sendo familia se descoñecñían pero que continúan sendo case iguais e facendo cousas semellantes como pilotar avionetas e aterrar en Pedrafermosa dun xeito accidentado: a nai de Roque é tía e inspiración de Papoula Parasol que continuou a súa vocación. Unha xuntanza de personaxes extraordinarios como Maruxaina, Galatea coas súas alerxias, ameiga Eira que axuda coa preparación da comida e os servizos a modo de deusa de mil brazos, trasnos, o violinista Dimitri... A última folla do caderno m´ostra un pequeno misterio: Exeria de Papaventos atopara o caderno de Roque e foi ela quen o enviou por correo.  O protagonista, quere coñecela e viaxa ao seu encontro, de aí virá a última postal para a casa dos Chisgarabís e unha nova moi interesante, adivíñase?

O carácter de cada un deles (dende os avós aos netos que adoran ao tío) os agasallos que trae Roque pero sobre todo o relato dos lugares que van dende Pericia a Kiboko, de Falaomar a Caldoamerenda, de Abafar á fervenza Pimpante, de Ondeoairedavolta á illa Morna, de Zaragallada á cova da Boca, de Falacia á cidade flotante, dos xardíns de Medradeira ao monumento á Poalla, do tesouro de Chanza Negra a Esmendrelle, Botaporfora, Andarica, Cavapha, da biblioteca do Farallón a Noitepechada e moitos outros.   

Leamos un fragmento: "Daquela festa habíase falar durante décadas. Os convidados estableceron ligazón e moitos deles quedaron algúns días máis para coñecer a vila e hospedáronse en casas veciñas aos Chasgarabís. Ficaron vencellados á cidade para sempre, mandándose cartas, irmandando as súas urbes e visitándose con frecuencia. Cada un ao seu ritmo e ao seu xeito, volveron percorrer o camiño de volta aos seus fogares, pero xa tiñan unha nova saudade no peito e un estraño desexo de volver algún día. Ademais, o avó Gregorio compartía esa saudade dos que quedan e prometeuse ir visitalos nalgunha ocasión."

De Antía Yáñez: A eiruga rabuda

 

A eiruga rabuda de Antía Yáñez é un libro para primeiras lecturas, de pastas duras, ilustrado por Iván R, e publicado por Xerais. 

Da presentaciçón editorial: "No corazón dun zoo cheo de criaturas sorprendentes, Dorotea, unha eiruga que se sente máis fea ca as demais, espera ansiosa converterse en bolboreta. Pero a metamorfose falla e segue igual ca sempre: sen ás, sen brillo e sen beleza. Coa axuda do rato Arrebato e dunha panda de animais tan raros coma marabillosos, Dorotea atravesa o Insectario, o Acuario e o Terrario, e descobre talentos propios que nunca imaxinara. Cando uns visitantes maleducados comezan a atormentar os seus amigos, a pequena eiruga terá que decidir: agocharse... ou loitar!
Unha aventura irreverente e moi divertida sobre a valentía e a beleza de ser quen es." 

Este é o primeiro libro que escribe para peques porque agora ten un na casa, mellor chamémoslle unha porque llo dedica a Eire, a miña rabudiña "Este foi o primeiro libro que escribín despois de que chegase ás nosas vidas". O desexo de ser guapa, verse diferente ás demais eirugas (a verdade é que é distinta), tal vez por iso non se transforma en bolboreta, tal vez por iso se define como rabuda porque morde a quen fai mal (debíanlle chamar xusticieira). Menuda decepción cando continúa a ser eiruga no medio das bolboretas pero iso non lle impide continuar percorrendo eses mundos e facendo xustiza, castigando a quen se mete cos animais (normalmente son os humanos quen o fai). O libre consiste, tamén no paseo polos diferentes ámbitos (bolboretario, insectario, acuario ou terrario) e, finalmente, a liberacións de todas as súas compañeiras porque as bolboretas deben voar libres, ou non?

As repeticións, o uso da tipografía como medio de expresión, as ilustracións sinxelas e cheas de cor, coa abundancia dos vermellos que tan ben caracterizan a este artista achegan un produto amoroso para compartir e xogar.  

A lenda de Santoro, a BD dun autor moi novo

A lenda de Santoro, a BD dun autor moi novo Mario Ezequiel Casas Comojo, editado por Mariano Casas Gil.

Así se presenta: " Libro encuadernado en cartoné de 48 páxinas en cor máis cubertas.

Unha aproximación á lenda do minotauro, na que se contan moitas máis cousas sen contalas de todo, en fin, un auténtico "capolavoro". A Lenda de Santoro es unha impresionante ópera prima, máis aínda se vos digo que Mario, o seu autor, fixo o guión, debuxo e entintado con 13 anos, e a cor con 14.

Os debuxos, a historia, a narración, todo lle saiu redondo. É un cómic para gozalo de verdade, sen importar a idade que teña el nin a que teñades vos."

A magnífica relación entre un avó e o seu neto, unha familia formada por eles dous coa nai do rapaz. Tamén están os animais, claro! galiñas e galo, burro, e sobre todo Fénix, o moucho vermello do avó que manteñen en segredo, o xabarín que baixa de cando en vez, a cabra coa que ás veces se confunde o ser mítico, os porcos do veciño e o can que os vixía... Vida rural. Unha lenda. Un minotauro que o avó viu pero que só cren os pequenos da casa (a filla cando escoitaba os seus contos na cama e o neto que agora ten esa idade). Será que o viu ou que algo o confundeu? uns cornos, dúas picadas na barriga do burro e na dun porco, unha foto que fai o moucho e a busca do minotauro. Avó e neto poden velo e moitos anos despois o rapaz feito avó cóntalle a historia ao neto. Semella que a historia se repite, igual que a familia que aparece na foto, igual que esa corrente de afecto entre avó e neto.

Unha magnífica historia. Un personaxe infantil tan amoroso que resulta estraño que o estea a crear un adolescente. A tenrura e o mito.  

Un autor que se estrea

Axencia máxica de vetectives é a primeira obra de J. Santoro Gallego e está ilustrada por Ignacio Hernández. Publícao oqueleo.

Así se presenta:"Preguntácheste algunha vez que lle pasa a unha serea cando se arrefría? Ou a un vampiro se ten unha carie? Ou… a unha elfa se rompe un óso ao caer dunha árbore despois de que a súa nai botase toooooda a tarde dicíndolle que non xogue nas alturas?

Pode que no teu mundo non ocorran estas cousas, pero no Val da Fantasía existe unha axencia máxica, dirixida por unha marabillosa veterinaria, medio detective, chamada Vega Vet. Por ela pasan toda clase de seres fantásticos con problemas do máis disparatado."

Contado en primeira persoa pola protagonista, Bega Vet, que vive no Val da Fantasía onde trasnos, dragóns, bruxas, fantasmas, unicornios, elfos, fadas, sereas, vampiros... conviven felizmente cos humanos e son atendidos (cvando teñen problemas) na Fabulosa clínica para animais fantásticos e axencia de monstros superxeitosos (no seu nome completo). Os asuntos son tan especiais que aparecen capítulos titulados O fantasma visible (como invisibilizalo?). O primeiro caso ao que se enfronta esta nena e o seu axudante Bruno Ventuno vai requerir moito empeño de investigación conpaseo pola  pizzería e o seu baño, a visita á profesora Elinor que lles axuda a atravesar espellos e a análise no laboratorio da axencia (teñen de todo!) onde descubren que o fantasma tomara uns nutrientes bos para a vista e a partir dese momento todos o ven a el, así que toca tomar uns comprimidos antivitamínicos (que tamén llos dá directamente ela (pois ademais de médica é farmacéutica). O vampiro con dor de cairos é o segundo caso que se lles presenta: un vampiro neno con tanto dor de moas que fala co ceta e a súa nai que se transforman en morcegos sempre que queren. O pequeno de douscentos anos (unha nimiedade para un vampiro) que usa chupete e decidiu facerse vexetariano... de aí virá o problema, duns pasteis que lle prepara un amigo nun laboratorio; neste caso van axudar as tías vampiras e xemelgas do pequeno, e todo resolto cuns novos amigos. O terceiro caso é o do pedante mago Rybka que perde a súa maxia porque a vara que herdou ten un problema... haberá que ler o libro para averigualo! pero xa vedes que cantidade de problemas pode resolver a Axencia Máxica de Vetectives.   

O peor é a que a tal Vegavet existe e é unha clínica veterinaria. 

Un libro de información dende Galaxia

 

Por que comemos? E outras preguntas sobre o pracer e a historia da comida de Xosé Cermeño está publicado en Galaxia, na colección Lanterna de Aristóteles.

Así se presenta: "Comemos porque é unha necesidade biolóxica. Comer é inseparable do feito de estarmos vivos, pero tamén comemos porque nos gusta, e soubemos converter esa necesidade nun pracer.  Ademais, dicimos que a comida é cultura porque forma parte esencial da nosa vida en común. Producir alimentos e compartilos crea vínculos poderosos entre as persoas. Por iso celebramos arredor da mesa os aniversarios, as vodas, as festas, os éxitos académicos e profesionais e os acontecementos importantes da vida. Este libro ábrenos o apetito por buscar en cada prato moito máis que sabores."  

Unha obra de divulgación sobre a comida, cunha bibliografía que nos leva a Xavier Castro cos seus fogóns galegos, a referencias como Cunqueiro, Pardo Bazán, Picadillo (Manuel María Puga y Parga) ou Julio Camba.  

Un libro centrado na comida, nos motivos para comer  e reunirnos ao redor dela, das razóns para comer o que comemos, nos produtos e a súa orixe... pero tamén nos autores e autoras que falaron da gastronomía de Galicia. Para rematar, pregúntase o autor de que falamos cando falamos de comida e que comeremos no futuro. 

Deberiamos dicir que esta colección recolle libros informativos con distintos formatos, algúns deles dirixidos á infancia cunha presentación case de álbum e que representan o que nós agardabamos da persoa do CSIC que dirixía a colección. Outros son libros como este, que tratan unha temática (e que tamén son necesarios) pero que non responden a esa necesidade de libro de coñecemento en galego para que a rapazada entre na temática científica de maneira amena. Non é doada unha colección deste tipo, de aí os vaivéns que teñen tamén as coleccións que foron nacendo desde Xerais. Todos eles produtos imprescindibles (como dicíamos) pero que tememos sexan superados polos de Zahorí CSIC que chegan doutras latitudes. Estes, seguen os postulados de aqueles vellos manuais que nos presentaba Altea nos anos setenta e oitenta e que tanto nos axudaron na escola. Dende a desaparición de A Nosa Terra quedou ese baleiro nos libros de información en galego feitos dende Galicia, que tanto Xerais como Galaxia e Baía van enchendo pero botamos de menos algo máis atractivo e ao alcance dos máis pequenos para que podan ir ampliando da maneira máis atractiva os seus coñecementos. 

O lago e os medos de Flop

Flop e o lago de Marianne Dubuc é un álbum ilustrado, traducido por Tamara Andrés e publicado por Kalandraka. Preséntase como "a historia dun pequeno coello e dun lago, en cuxas profundidades se agochan moitos segredos, pero tamén unha gran valentía."

Forma parte da colección Demademora a partir de tres anos.  

Hai unha emoción maiúscula, un na que ten sentido pararse e é o medo. Ese que nos salva de riscos pero tamén nos limita non permitindo que cheguemojs a onde poderiamos. Si, no medo ten sentido que afondemos, tal como o fai Flop (o protagonista desta historia). Vai cos irmáns ó lago pero mentres eles se bañan e xogan na auga Flop le e só se atrefve a andar sobre as pedras que sobresaen da auga, non quere nadar, sabe que o lago agacha segredos pero pode caer e non sabe nadar. Nunha ocasión entra no lago (non diremos como) e descobre que pode respirar debaixo da superficie, daquela investiga, descobre unha sombra enorme e tamén que en vez de temela pode ser amable con ela e facerse amigo, descubrir a beleza do mundo subacuático e aplicar a mesma estratexia con todos os seres que poden asustalo... pero isto cóntao dunha maneira ben fermosa con palabras e imaxes.

Será que soñou ou foi real, será que podemos superar todos os medos?    

Teredes que lelo e atopar ese outro ser pequeniño que o acompaña nesa viaxe pola auga e o que significa a sombra da que se fai amigo. Porque nos libros para pequenos tamén hai varias lecturas e todas están ao noso dispor. 

O último Heartstopper da serie?Xerais manteranos ao tanto!

Heartstopper 6. Acaba de aparecer (e imaxino que ao tempo) o volume 6 que se presenta como o último da serie dos mozos Charllie e Nick, dous rapaces que se coñecen no instituto e se namoran, que se fan mozos e (a pesar de que non ser o máis común) continúan séndoo despois de dous anos.  Agora veremos a Charllie presentándose a representande do alumnado, saíndo ganador e facéndoo moi ben. Atoparemos a Nick presentando os seus papeis a varias universidades e vendo que o escollen na primeira. Pero non todo son rosas, os problemas están aí: un pai que case abandona a Nick, o irmán maior que semella seguir os pasos do pai (aínda que o coñece ben e non se deixa enganar), os problemas coas autolesións e a anorexia, os medos a que algo tan bo poda rematar... Aí os temos! A vida de dous rapaces que loitan pola súa saúde e pola dignidade de todos, contra o abuso e a discriminación de calquera tipo de resistencia á diversidade de xénero e sexual. 

Así se presenta: "O volume 6 de «Heartstopper», a entrega final da serie de Alice Oseman, narra o peche da etapa escolar de Nick e Charlie. Enfrontados ao reto da universidade e a distancia, a parella demostra que o seu amor é sincero e forte ante os cambios e o futuro. No instituto, todo o mundo sabe quen son o Nick e o Charlie. E todes saben que continuarán xuntos para sempre. Mais o Charlie está ocupado coa súa candidatura para representante do alumnado. E, mentres o Nick se prepara para marchar á universidade, comeza a preguntarse o que será del... sen o Charlie. Este é o sexto e derradeiro volume da serie best-séller «Heartstopper» con millóns de exemplares vendidos, da autora premiada Alice Oseman." 

Alice Oseman é a autora deste cómic que nos presenta a evolución dunha parella homosexual que se di "cambiou a vida de máis de 20 millóns de persoas, para sempre". Agardamos que se siga lendo e axudando a transformar a sociedade.

O último Heartstopper da serie? Un epílogo, recursos sobre saúde mental (e outros), unha nbota da autora, o playlist de cada un deles dedicado ao outro. Escrito cob linguaxe inclusivo con remate en "e", traducido por Nee Barros e cun aviso de contido na primeira páxina sobre as conversas que imos atopar sobre saúde mental, transtornos da conduta alimentaria e referencias sexuais e unha web da autora para ampliar o contido.

Grazas a Xerais por este esforzo que nos coloca na cabeza de lecturas contemnporáneas e avanzadas!!!!