Novelas infantís, escritas en galego e traducidas

Benita e Malva e o crime do crítico gastronómico de Érica Esmorís con ilustracións de Ignacio Hernández está publicado en Ala Delta (Edelvives) para maiores de dez anos.

Da presentación editorial: "A Benita e Malva —dúas xemelgas idénticas só na aparencia— acaban de abandonalas os pais. Unha auxiliar de policía encárgase de levalas cun suposto tío, Eustache Chaillot, que rexenta un restaurante en París. Pero Chaillot foi acusado de asasinar un crítico que falou mal das súas célebres croquetas. As irmás, con Guillou (o pinche do restaurante) e Gioconda (a súa rata), vivirán múltiples peripecias para esclarecer o crime e coñecer o paradoiro dos pais." 

Pódese comezar a ler a historia neste enlace. Unha novla que seguramente teña continuidade porque nos deixa agardándoa, porque dous personaxes como esas xemelgas tan diferentes a nivel de personalidade ben o merecen e porque acaban de subri a un tren que debe levalas ao encontro dos seus pais, sempre coa axudante de policía que viaxa cunha enorme maleta un paso por diante.

Xertrudis busca traballo de Ana Meilán, ilustrado por Agustina Mattar, traducido por Xesús B. Tellado e publicado por Entrenubesycuentos para lectorado a partir de 7 ou 8 anos. Outra historia de bruxas, esta arruinada e chea de débedas que debe atopar un traballo o antes posible para poder facerlles fronte. Vive cun cobrador de morosos fronte á súa porta de tal maneira que chegarán a establecer unha relación. Ao longo do relato imos vendo como pasa de neneira a modista, de veterinaria a traballar nun parque de atraccións con Bradislavo xa co seu carné de maquinista e, por fin, poderá deixar de buscar traballo nos xornais e repetir desesperadamente "Necesito este traballo máis ca nunca". 

Así se presenta: "Desde que Gertrudis perdeu o seu emprego, as débedas non fan máis ca crecer. Cada mañá Bladislavo grítalle que acabará na fogueira se non paga o que debe. É hora de buscar traballo! Coidado con reírte ao tararear os conxuros, xa sabes que as bruxas e os nenos nunca se levan ben. Se queres acompañala, súbete á súa escoba e agárrate forte porque chega tarde ao primeiro traballo. Canto cres que lle durará?"

XL Premio Merlín de Literatura Infantil

Erin e o lobo conseguiu o XL Premio Merlín de Literatura Infantil convocado por Xerais. Está escrito por Érica Esmorís e ilustrado por Blanca Millán.

Así se presenta: "Erin vive no máis fondo do bosque, nunha cabana construída polos seus pais para afastarse da civilización. Nunca viu unha cidade nin un colexio nin outro neno. Un día, o pai regálalle un libro vello e, ao lelo en voz alta, esperta un feitizo: a súa voz de cóxegas sacode o bosque enteiro. Erin faise bosque e o bosque faise nena. As súas palabras chegan a todas as criaturas (o raposo, o reiseñor, o olmo, a flor silvestre) e tamén a Noite, o lobo de pelame azul e corazón escuro condenado a vivir nunha cova pola súa manda. Erin é luz. Noite é escuridade. Salvar unha nena. Redimir un monstro. Lembrar onde latexa, de verdade, o fogar. Ás veces, todo iso comeza cun «Había unha vez». O XL Premio Merlín é unha emocionante historia sobre a forza das palabras, a beleza dos vínculos invisibles e o desexo profundo de atopar un lugar no mundo." 

Unha familia que marcha ao bosque lonxe de todo. Fano cando bace a súa filla á que van criar sen ningún outro referentes humano, máis alá dos pais; só coa vaca Paciencia, as cabras Norte e Sus, as galiñas Mari, María e Maruxa e o gato Touciño. O seu vínculo coa natureza será perfecto, pero un día a nai decide que é tempo de volver á civilización e que a nena contacte cos seus; como adianto virán a avoa e un primo a velos; co eles chega outro afecto, o vínculo coa familia e o pasado, pero tamén a perda do que ela poseeu todos estes anos. Un momento difícil no que as decisións son difíciles e cargadas de consecuencias.

A nena correndo no lombo do lobo, o entendemento entre ambos, a maneira que terán de salvarse un ao outro, os malentendidos polos que o lobo cre que a nai non o quere ou a manda o supón un perigo... pero sobre todas as cousas, o poder dos libros e a lectura. Marabilloso o ritual da lectura: primeiro saudar e agradecer a presenza dos oíntes coa mirada, facéndolles unha reverencia, logo a lectura que comeza por un "Érase unha vez" para dar paso a historia que cada un deles vai entender en primeira persoa, porque é o seu relato, o que non está escrito así pero a nena le de maneira que eles a escoitan unicamente para si, facéndoo sentir poderosoe ao tempo indefenso e ridículo. Despois de seis anos de bosque, nai e filla comparten clases de civilización por iniciativa da pequena  (así pasarán os días igual que nas Mil e unha noites), a pequena, na súa inxenuidade colocará á nai ante as contradicións da chamada sociedade adiantada. A avoa móstralle que é querida doutra maneira porque cada un ten a súa maneira de querer: a nai de forma física e intensa como se Erin fose un paxariño e ela o niño ao que volver; o pai queríaa de maneira silenciosa e inconstante, como se a nena s-ó existise ás veces, o xeito de querer de súa avoa era unha caricia no aire e ulía a arroio e xabón; o curmán traía a excitación e espertaba nela a curiosidade.

Cando a lectura esperrta un bosque enteiro no que todas as árbores e criaturas escoitaban atentas o seu relato. Xogar co que che regalan as estacións, cos animais. Ao neno da cidade o bosquer parecíalle un decorado calado e gris, morto. "Estamos afeitos a unha rutina e, aínda que unha visita é motivo de alegría, necesitamos vovler a ela. Todo o que sentes está ben." dixolle o pai. A lectura é unha conversa con quen escoita (por exemplo o bosque). A lectura é un feitizo.

O amor dos pais e os fillos. Cando abro o libro e leo, cada animal escoita a súa propia historia. Escoita o que necesita escoitar. Por iso este libro é máxico. "Cando abre o seu libro, convértese en todos nós e todos nós nela, e enténdenos e entendémola e, coa súa voz de paxaro, narra unha historia que é so para ti, pero tamén para todos." Díxolle o lobo"Ao amencer, vin como a túa avoa te bicaba na fronte e cheirei o seu orgullo cristalino, e vin como o teu curmán farfallaba unhas palabras e ulín o seu medo a necesitarte tanto (...)  cheirei (como teu pai) se desposuía da bondade e da liberdade do seu espírito e os prendía, para sempre, á túa trenza clara e desfeita (...) notei como a túa nai fixo seus a túa dor e o teu medo, quedou coa túa noite,por iso puideches fuxir comigo" e conclúe "Un pertence a onde é amado"

Remata o libro "O amor salvoume" 

O libro. Fala da segunda guerra mundial pero as palabras da nena que non sabe ler non coinciden coas palabras sempre contadas, tampouco nese libro.

A nena le que o Lobo ten un corazón azul e xusto. El lembra cando atopou a xabaril coas crías e non quixo atacala cando veu como ela as miraba e ese amor que a leva a observalas por última vez antes que loitar pola súa supervivencia, sálvaa.

Como deixar atrás o bosque?