Un libro que continúa unha historia anterior e... igual ten que seguir

 

Todos fomos, un libro que continúa unha historia anterior, Todos somos, e... igual ten que seguir noutra seguinte.

Marcos Calveiro situounos ante a desaparición dunha adolescente, a repercusión no barrio, o corpo de policía (especialmente a inspectora a cargo do caso) e unha xornalista disposta a facer o que sexa por chegar o maís arriba posible. Seis anos máis tarde todo segue igual, é dicir, cumpríonse as profecías, a xornalista está no máis alto, a inspectora carga culpas por non dar atopado á rapaza, a comisaría cun "bocazas" que lle pasa as noticias a esta xornalista do morbo en tempo real, as persoas que rodeaban a rapaza levadas a estremos (o pai chega a deputado dun partido de dereitas no que lle permiten todo tipo de barbaridades para desprestixio da democracia), un amigo que cortou a súa vida naquel momento, a nai situada nunha ola de depresión...

A aparición da moza abre todas as espitas para que podamos ver o retrato robot daquela situación, pero a historia non se pecha, déixanos agardando a entender, a saber que pasou realmente, de aí que pensemos nunha terceira entrega aínda que non debería tardar. 

A sabiduría de Calveiro: "A Lina o hospital parecéralle unha gran residencia dse anciáns; realmente todo o país o era: cada vez que volvera dende Madrid nestes últimos anos sentira que, devagar, todoseles, coma grandes mamuts, camiñaban inexarablemente cara á extición. Resultaba estarrecedor e ninguén parecía mover un só dedo para evitalo. Unha desfeita." (...) Era ela e á vez non era. Aquela nena que coñecera estaba dentro do corpo daquela mmuller, pero case non era quen de recoñecela" "A expectación era máxima, incluso abriría o programa coa presenza do alcalde da cidade, un político populista que ela detestaba, pero que se convertera en todo un persoeiro polas sáys declaracións surrealistas, bailes desacompasados e decoracións de Nadal."

A novela negra dando a imaxe conxelada da sociedade, mostrando o horror dunha situación que semella non ter remedio, uns poucos (ou unha a secas) tentando soster a credibilidade das institucións democrátivas... como a vida mesma.

Marcos Calveiro, analizando a sociedade.

Dúas novelas: o premio Raíña Lupa e unha novela de instituto

O premio Raíña Lupa 2020 recaeu no libro de X. Antonio Neira Cruz, O enigma de Santiago que agora publica Galaxia na colección Costa Oeste. Unha novela situada en Compostela, na actualidade, pero que viaxa ata os tempos dos arzobispo Fonseca a través dun túnel que se move debaixo do plano da cidade.  Unha nai desaparecida, un pai que non deixa de buscala, un adolescente que vive no casco antigo e unha moza que lle dá a volta a todo cando entra nesa casa familiar para recoller un sobre que deixa para ela o pai.

Tres amigos e unha cadela viaxando no tempo, pasando polos lugares da Inquisición e polos actuais, as decisións que hai que tomar para volver ou quedar noutro tempo e... unha solución ao enigma dos desaparecidos, daqueles dos que nunca máis se sabe.

O conserxe de Xosé Luís Vázquez Somoza, publicada por Xerais na colección Fóra de Xogo é unha novela de instituto. O conserxe e a directora, o alumnado e dentro del aqueles indeseables que ninguén quixera coñecer aínda sabendo que son produto dunhas circunstancias (as dúas rapazas que insultan e ameazan a través do móbil á compañeira, o rapaz que agrede ao compañeiro e o somete a bulling), a delincuencia aparecendo xa neses lugares que deberían estar libres de maltrato... Un suicidio, ou asasinato? Un conserxe que decide indagar que pasou cando xa a policía pechou o caso e descubre algo tremendo pero... o que el decide é absolutamente inesperado. Porque tamén aparecen os dilemas morais e porque estou segura que aqueles que lean a novela e decidan comentala discutirán moito ese final. E, no medio os amores que aparecen cando menos se agarda e fan dicir aquilo de que fron a "non hai quen te queira" a ver se "hai quen te deixe de querer".

Un novo libro de Fina Casalderrey: O xenio da Cidade do Sal

Un novo libro de Fina Casalderrey: O xenio da Cidade do Sal, con ilustracións de Xosé Cobas e música de Luís Soto.

Unha música, Mozart á galega, con Cuartetos para Frauta e trío de cordas de W. A. Mozart con temas tradicionais galegos. Dise que "Cando Mozart viaxaba por centro Europa sorprendendo a propios e estranos, en Galicia o mar xa batía contra os cantís de Cabo Vilán, os monxes do Mosteiro de Samos xa cantaban Gregoriano, nas lonxas o peixe era vendido a gritos, a Compostela chegaban cada día centos de almas que buscaban a paz e o perdón." estamos pois ante a historia dun músico, Mozar, o camiño de Santiago, e unha historia que sitúa ao pequeno xenio no seu tempo e no actual con doce anos, aínda que xa unha vez chega a Galicia o tepo ten corrido e a idade é a que é. 

Unha historia de Fina cun CD coas músicas. Unha historia sobre un xenio e a relación coa súa familia (pai, nai e irmá). Un relato no que de probnto aparece un cabalo alado que o vai conducir polo camiño ata chegar a San Andrés de Teixido. Os caprichos dun neno superdotado, a escatoloxía facéndose un lugar no texto pois, por moito que escriba operas, é un neno e iso é i que lle gusta. Fina amóldase a un binomio e sae del como só poden facelo as boas escritoras. As ilustracións de Cobas acompañan marabillosamente o texto creando ese misterio tan necesario.

Agora que chega o tempo de agasallos... un libro con música, unha historia ben contada (da man de dous narradores: escritora e protagonista) e unhas imaxes fermosas.

Novela xuvenil: O cemiterio de barcos

O cemiterio de barcos de Francisco Castro, publicada por Galaxia na colección Costa Oeste. Da presentación editorial: "David lembra moi ben canto gozaba das vacacións de verán na vila natal do seu pai, cando era neno. Agora ten dezaseis anos e todo é distinto: foi un curso difícil no instituto e nada lle apetece menos que volver á vila de sempre para aburrirse unha vez máis, por moito que o seu pai insista en animalo. Pero así como chega coñecerá a Lucía, unha rapaza que vén de saír dunha relación tóxica e violenta, e xorde entre eles unha complicidade case instantánea. Xuntos descubrirán un segredo soterrado na vila dende hai décadas para así desvelar unha rede corrupta que ameaza con estragar os recursos e o equilibrio da vila e os seus habitantes." 

Un pobo, gobernado por un cacique que se reproduce a si mesmo, pasando o poder de pais a fillos, con mano como para evitar que traballe alí un médico porque é de esquerdas, para urbanizar o que queira e ata para quedar con propiedades que eran dos derrotados na guerra. Esta trama únese á de amizade e amor adolescente, unha parella na que el é fillo do alcalde (polo tanto futuro alcalde) e ela unha filla de solteira, el controlador e con visos de maltratador, ela presa do amor romántico... pero a amizade pode salvar dunha parella escura, pode incluso converterse nun novo amor. Ese médico e o seu fillo, a bibliotecaria e un vagabundo é posible que desfagan toda esa rede de corrupción e violencia.

Libros da editorial Belagua

No Culturgal, cando presentamos a guía Donas no espello da LIXG, contactamos coa xente de Belagua. Un bo encontro, elas pasáronnos uns títulos para GALIX, entre eles están Un mundo para Maruxa e Galegas na ciencia dos que xa se falou neste blog, pero ademais A árbore dos vagalumes, Rsaura e o mar e Rosaura. Cesteira de Mondariz da qutoría de Isabel Blanco e as ilustracións de Luz Beloso.

 Un mundo para Maruxa é unha historia medio ambiental sobre o perigo dos plásticos no mar a través da historia dunha londra que terán que levar ao Centro de recuperación.

Galegas na ciencia recolle a vida de vinte mulleres galegas que se dedicaron á cienca, dende Isabel Zendal ás irmás Jimena e Elisa de la Vega. Un libro tamén necesario. 

A árbore dos vagalumes de Xulia Mª Barros (terapeuta e música) con ilustracións de Diego Salgado. "Unha emotiva historia interxeracional, sobre o valor dos afectos, o respecto aos maiores e, sobre todo, a importancia de conservar a memoria, é dicir, a capacidade de non esquecer de onde vimos." Avó e neto, perda de memoria, amizade e lembranzas, paso da maxia dun a outro, a vida e o seu percurso...

De Isabel Blanco e Luz Beloso, temos unha case colección ao redor da figura de Rosaura que, nun libro é Cesteria de Mondariz, noutro une o seu nome ao mar para se converter en mariñeira, mariscadora, redeira, percebeira, pescantina na lonxa... traballa nas bateas ou na fábrica de conservas. E noutra entrega temos As recetas de Rosaura.

 

Un novo libro dunha escritora que non defrauda

 

Eva Mejuto acaba de publicar un novo libro. Sempre os agardamos con ilusión, porque non defrauda. Agora acaba de apafrecer Neko en oqueleo con ilustración da capa de Bea Gregores (outro valor en alza). 

Unha historia contada por unha nena que semella falar co can que leva ese nome. O seu can, dende que o atopou no lixo, dende que o fixo amigo e nunca se separ del. Por iso, Neko será testemuña do seu paso polo Xuzgado, da relación coa xuíza, dos segredos que doen (cando se gardan e cando se contan), das  duras experiencias que nunca debera ter unha nena e da luz que se vai abrir cara ao final porque cando contamos con tempo todo pode ter solución. Tan ben contada, como nesa confesión que sae a borbotóns para desafogar, o relato agárranos ata o seu remate.

Violencia de xénero e diversidade dándose a man, podería semellar demasiada carga, pero tal vez se dixira doadamente porque se buscou o lugar axeitado para facelo. Un libro para acompañar!   

Varios libros, primeiras lecturas para as bibliotecas

O asubío do avó de Ángeles Goás está ilustrado por Leandro Lamas e publicado por Galaxia. Hai músicas que levamos dentro como a voz e o asubío, os ritmos que facemos cos dedos, as mans ou pés sobre diferentes partes do noso corpo, os aplausos cos que agradecemos... O asubío é algo que sabe facer moi ben o avó deste conto, pero un día pérdeo e terá que buscalo ata que á fin vaise con el. Hai que saber irse, hai que saber despedirse, hai que deixar marchar cando chega o momento. Esa é esta historia, o adeus dun avó e o seu neto, a lembranza que deixa e que se recupera cando o rapaz é quen de asubiar el tammén, de recuperar o asubío que sempre relaciona co avó.

Unha historia triste que se alegra coa música e os afectos que a percorren. 

No bosque de Ainara Azpiazu e traducido por Ana Escourido, está publicado en La topera. Dise que é "Un himno á beleza dos nosos bosques e dos seres que os habitan. Un álbum ilustrado que nos invita a valorar o que está preto e coidalo como se merece. Vive unha aventura da man dunha moza, o seu avó e unha cámara ..." Porque o seu avó -de novo- foi cazador, pero agora -xa maior- o que fai é fotografar aos animais que pode ver no bosque. Alá van os dous, pero a nena non dá visto nada (igual é que non puxo as gafas de ver animais libres) aínda así, cando chegan á casa descobre que o avó tomou moitas imaxes nas que estaban eses animais e tamén ela, na floresta. Boa historia, bo texto e boas imaxes, quen dá máis?

Cinco minutiños máis de Marta Altés publicado por Blackie Books en versión de María Alonso Seisdedos. Todo podería resumirse nisto: "O tempo, que cousa tan curiosa. Papá fala seguido dese tema. Pero eu creo que sei máis do tempo ca el..."Comeza co pai, pola mañá, pedindo cinco minutiños máis de descanso e remata cando os raposiños lle piden a el cinco minutiños máis no conto da noite. Unha historia chea de tenrura e cambio de roles natural, sen esforzo de ningún tipo, tal como vai o río.