Un novo formato de libro, despois da orixinalidade do anterior. Con el imos percorrendo unha ducia de faros de poemas: o das Illas Sisargas, Punta Nariga, Roncudo, Laxe, Cabo Vilán, Punta da Barca, Touriñçan, Cabo Fisterra, Cabo de Cee, Carrumeiro, Illa Lobeira e Lariño.
O autor, home de mar (patrón de pesca e de costa, armador do buque Primero Villar), con poemas "feitos dende o océano" e estes libros nos que as palabras veñen ao par das imaxes, e todo da súa man.
Edición de Bululú
Un universo na túa maleta de Ana Meilán e Silvina Eduardo. Así se presenta na editora: "Na vida hai un momento en que que algo fai clic e un universo enteiro ábrese ante ti. Peter quere viaxar como fan os seus pais, percorrer o mundo e mesmo sentar nunha estrela, pero o que non imaxina Peter Panker é que todas esas viaxes están a esperalo tras as tapas dun libro. Con maleta en man e pasaporte cuberto, convértese nun explorador de contos despois de visitar a “axencia de viaxes” máis bonita da súa cidade. E ti, cantas viaxes fixeches? Prepara a equipaxe, ponlle un selo ao pasaporte e descobre un universo… entre libros. (Os libros levan un pasaporte na última páxina para poder rexistrar todas as «viaxes»)". Cunha ilustracións, coa técnica do colaxe, bastante barrocas, cóntansenos que a Peter non lle gusta ler a pesares da cantidade de libros que ten no seu cuarto; el escoita emocionado aos pais falar de viaxes e un día, cabreado, dilles que quere viaxar con eles e os datos que lles dá acerca desas excursións son do Quixote, O Principiño, Peter Pan... O valor da lectura. O pasaporte lector do que tanto saben as bibliotecas escolares!
Quen vén esta noite? de Ana Meilán e Silvina Eduardo. De novo as ilustracións son de colexes aínda que esta vez teñen máis aire e resultan menos atiborradas. Esta é a historia do rato Pérez e de como precisa da axuda dos seus fillos e o diferentes que estes son. O máis vello é tradicional e coma o pai vai deixando moedas, o segundo deixa libros debaixo da almofada e a terceira deixa as cousas máis dispares. Por iso, cando vexas o que hai onde antes deixastes o dente... saberás quen che visitou.
As chaves dos soños de Ana Meilán e Silvina Eduardo. De novo as ilustracións con colaxes e de novo un conto, este contado en primeira persoa. Os soños espertan coa primeira estrela que brila no ceo, cada un de nós ten unha estrela especial. Hai veces nas que non queres espertar e hai veces nas que non queres durmir, por iso, o mellor é o que fai a nai ao entregarlle as chaves dos soños. Así, cada noite ha de escoller unha chave e metela debaixo da almofada, daquela brila unha estrela para ela e comeza o soño, pero este ás veces é un pesadelo que che fai caer por un burato abismal (tanto que o libro cambia de sentido), ten moito medo, pero ao agarrar a chave sabe que todo vai ir ben, e xa non ten medo nunca máis porque ten moitas chaves que abren a porta dos soños cando alguén fai brilar unha estrela para ela.
O meu desexo é... de Ana Meilán con Raquel Rodríguez e Silvina Eduardo (debuxos e colexes). No calendario da cociña van anotando cousas pendentes. Oli, a protagonista está de cumpreanos, despois de que a familia o prepare todo chegan os convidados. Alí están as persoas que máis quere; recibe os seus agasallos e antes de soprar as velas... pídenlle que pense nun desexo. Pensa, pensa... no que pediría cada unha das que está diante (a tía quere ter tempo para ler toda a súa biblioteca, o pai quere que todos os seus desexos se cumpran...). Oli sopra pero non di o seu desexo porque se o fixese non se convertería en realidade.
Álbumes con gardas moi ben traballadas. Todos da mesma autora e publicados por Entrenubesycuentos.
Bágoas debaixo da cama de Ana Meilán e Marta Mayo. Simón nace e medra chorando, por iso todos lle chaman chorón. Un día decide agachar as bágoas e vainas metendo en botes que garda debaixo da cama, cotinúa recollendo tamén as dos demais... ata que se dá conta de que se non choramos os demais non ven o que sentimos, daquela decide devolvelas.
Un día tiven un soño de Ana Meilán e Paco Ortega. Unha ilustracións minimalista e moi boa na que xoga tamén con palabras. A nai fala en primeira persoa do soño que tivo un día e como este medrou na súa barriga ata nacer. Esa conversa resulta marabillosa, co frases como "Estarei aquí cando eu xa non estea" ou "Sentín o teu ar escorregando nas miñas pernas (...) cambiaches o meu ventre polos meus brazos".
Iso me parece: unha tradución excelente. Estou a falar de Bambi. unha vida na fraga de Felix Salten traducido por María Alonso Seisdedos e publicado por Galaxia con ilustracións de Begoña G. Arce.
A versión galega, estou segura que é moito mellor que as traducións a outras linguas. María Alonso Seisdedos semella gozar coas palabras, buscando as maneiras máis propias de facer o relato dese pequeno corzo que chega a príncipe e acada a prestancia e sabidoría dos vellos da estirpe. Todas e todos coñecemos a Bambi a través da película de Walt Disney, unha historia preñada de tenrura que nos fixo chorar e sempre gardamos na maleta das lembranzas, incluso para facer chistes. Tratábase dunha referencia que compartíamos e que nos traía o mellor da infancia: a sensibilidade e o espertar á vida coa curiosidade por bandeira.
Agora, cando a leo, doume conta de que nesta historia hai moito que debullar, dende as conversas do pequeno caparro coa nai e con todo canto animal vai atopando na fraga e no prado ata o respecto que sente ante os maiores. El é amable con todo o mundo, vai comprendendo os segredos da natureza e descríndoo a El, o gran perigo. Con Bambi e o resto dos animais da fraga entramos no medo e os instintos, sentimos en propia pel a necesidade de facer algo sen entender a razón.
Os dous últimos libros de Antonio García Teijeiro fan que nos deteñamos nos artistas que os ilustran. No xardín do poeta, unha homejaxe a Lorca, publicada colección Merlín, conta cunhas imaxes marabillosas de Víctor Rivas. Un traballo impresionante, pola calidade e a abundancia. Semella un agasallo ao autor. Rivas déixase levar no tempo de pandemia a suma imaxe tras imaxe ata crear un produto do que o autor debe sentirse máis que orgulloso.
Igual pasa con Que demo de monicreque! publicado por Galaxia. Aquí é Xosé Cobas o que asume o reto de acompañar o texto de García Teijeiro cunhas ilustracións tamén abundantes e de moita calidade. Unha historia ao redor dun poeta en horas baixas ao que vai axudar un monicreque a espertar a creatividade grazas a un saco de palabras. Desa bolsa e desas verbas van nacer poemas, o que fai que o libro combine prosa e verso. A xenerosidade de Cobas lévao máis alá das ilustracións ata realizar o retrato do poeta e o propio que coloca nas lapelas.
Dúas obras que lembraremos. Dous ilustradores demostrando a súa valía.
Curros & Holmes no misterio d´O Kapital de Marcos Calveiro, tráenos de novo ao poeta Curros, neste caso, sitúao no Londres de Holmes no que Marx está a escribir a súa obra. Unha historia detectivesca na que as verbas de Curros están nacendo entre as deducións de Holmes e a loita de Marx, entre as reivindicacións irlandesas e unha cidade na que abunda a pobreza e a delicuencia ao lado de sires e miladis. A riqueza da linguaxe de Calveiro faise visible entre os versos presentados en prosa do poeta. Un bo empeño!
Así o presentan: "Perfecto Conde dixo: López á moi seu para non ser orixinal.
López debuxa a Celestino. Ou Celestino debuxa a López. E
ambos os dous debúxannos a nós. Para rirse de nós. Para iluminar-nos.
Para deitar retranca e felicidade. Na mellor tradición do Castelao humorista. Unha proposta de
humor intelixente para persoas intelixentes. Como López. Como Celestino."
De Baía: Por tobos e tobeiras. Así o presentan..."Sabías que o raposo é un desastre, mentres que o teixugo é moi limpo e ata ten o seu propio baño? E que estes son os dous veciños que a miúdo comparten un tobo? Paréceche difícil de crer? Ven con nós botar unha ollada ao interior das cámaras misteriosas que se atopan ao pé de tocos e árbores caídas. Abriremos camiños subterráneos para visitar felices familias de coellos, veremos se cadra osos a durmir nas súas camas ou algúns armiños falcatrueiros. Esta enciclopedia de fermosas ilustracións que forma parte do libro ensinarache moitas cousas interesantes sobre o mundo animal; entre outras, o feito de que o oso pardo, aparentemente impoñente e temido, prefire manterse a unha distancia prudencial dun certo animalciño miúdo… A obra presentásenos con dúas ofertas distintas, mais complementarias, de achegamento de información: a) a tradicional, co formato dunha enciclopedia, que dá a coñecer algúns dos animais máis habituais nestes biótopos; b) un modelo de tobo, con páxinas troqueladas, no que os seus habitantes non informan de forma simpática e divertida o seu particular modo de vida." Eu, debo confesar que só vin o libro troquelado.
De Aira: Píntame un camiño. Para colorear.
