Sobre o pai

Papá. Un heroe, un mito, unha lenda de Mifflin Lowe e Dani Torrent está traducido por Iolanda Mato e publicado por Triqueta verde.

Así se presenta este libro moi acaído para agasallar, poño por caso, a un pai: "Este pai é a persoa máis xenial do planeta. Cambia cueiros por gusto, é capaz de contar ata o infinito máis dunha vez e ademais é o máis forte e intelixente da historia. E sabes que? Inventou unha receita xenial para alegrar os días máis tristes: espaguetes con lambetadas. Heroica, absurda e conmovedora, “Papá, un heroe, un mito, unha lenda” é unha historia sobre a relación entre pais e fillos nos que a protección e a amizade están por riba de todo. Os nenos adoitan pensar que os seus pais poden facer calquera cousa: salvarlles das serpes, voar á lúa, converterse en detectives, etc. Esta obra reproduce as fantasías de todo o bo que un pai pode ser para un neno. Ao final do libro inclúese unha páxina para que os nenos escriban que fai que o seu propio pai sexa especial". 

Magníficas ilustracións que levan a historia moito máis alá do que conta o escritor. Cando un pequeno adora ao seu pai e nos conta as razóns polas que non hai ninguén coma seu pai, que o salva de todos os perigos, que está disposto a competir con quen faga falla (de ser necesario), que pode facer o parvo... porque non sempre queda en moi bo lugar pero todo se resolve cando se ten interese en facelo (porque os humanos temos esas grandezas e miserias, capaces do máis grande e do máis ridículo); a nai semella o punto de sentido común necesario nesa casa (polo tanto tamén se lle pode agasallar á nai aínda que sexa actriz secundaria). Un pai que pode facer o que sexa para que o fillo non se sinta mal cun horrible corte de pelo (ou coas uñas pintadas de cores), que apoia cando é preciso... pois si, "cun pai coma el está seguro de ser quen de facer todo o que se propoña". E diso se trata.

Coleccións traducidas (Cumio...)

 

De Susana Peix, con diferentes ilustradores/as, traducidos por Iolanda Mato e publicados por Cumio. Xa vimos varios, a colección enteira conta con Miko, Un lobo de conto, Planeta Q Un lugar onde vivir, Un elefante no deserto africano e os dous que presento hoxe: De quen é este ovo (ilustracións de Anna Mongay e Carnaval animal (ilustracións de Roger Zanni). Aparecen recomendadas para máis de seis anos, ese lectorado que se bota a andar con ánimo e engade outros formatos ao álbum ilustrado. A autora é bibliotecaria pero podería ser psicóloga, ao final do conto engade unha explicación ao obxectivo que conduce a mensaxe, no primeiro caso: a curiosidade, a paciencia e a tenacidade; no segundo libro: o apoderamento, a amizade e o valor. 

Cando todos os animais están incubando os seus ovos hai un apagamento e aparece un novo no centro do curral, entre todas vano quentando, por quendas sabendo que non e seu, o día sinalado nace un crocodilo... agardamos que non os coma! O outro libro coloca a todos os pequenos animais do parque preparando a festa de disfraces para o entroido, pero o rinoceronte branco cando lle pregunta ao pai dille que eles son solitarios e non van a festas, o resto dos amigos acoden a convencelo e conségueno. Vaia festa!

Vai de lobos

Un ovo de lobo de Txabi Arnal, traducido por Iolanda Mato e publicado por Triqueta Verde. 

Imaxinamos un lobo que quere facer un niño, poñer un ovo e criar unha criatura. Si, xa vimos que  coloca unhas ás de aguia e mascato que coloca nas patas de diante e no rabo. Tenta poñer un ovo... non é quen de facelo. Sofre algún que outro engano porque cando unha nube solta pedrazo no niño el ponse a incubalos ata que se lle desfán. Desespera: non pode facer o que fai o paxaro máis pequeno do bosque. Mentres os paxaros tentan animalo, o cuco fai das súas e coloca un ovo no niño do logo. Xa sabedes a maneira como segue a historia, tan pronto racha a casca do ovo o lobo empéñase en ensinarlle a voarm unha e outra vez, ata que o consegue. "Voa, cuquiño, voa" dille o lobo emocionado e orgulloso. Unha historia optimista e de autonomía, de amores que nos axudan a voar e chea de referencias actuais.

Feroz o lobo de Margarita del Mazo con ilustracións de Leire Salaberria, traducido do castelán por Marisa Núñez e publicado por OQO

Unha volta ao conto. Neste caso, o lobo vai buscando a Carapuchiña, todos o miran mal, todo o undo lle ve malas intencións, pero el, o único que quere é felicitala. Tamén atopamos a mestura con outros contos nos que o lobo actúa, como o dos tres porquiños.