Ti, tamén podes

Ti, tamén podes está escrito por Anna Llaurado e ilustrado por María Girón, traducido por Alba Losada, adaptado a lectura fácil e publicado por ING edicións.

"Todo comeza cunha historia que fala dun bosque en chamas e dun paporroibo que, pinga a pinga, tenta apagar, só, o lume. Cando Mía e os seus compañeiros escoitan esta historia, decátanse de que eles tamén poden ser paporroibos e aportar o seu gran para mellorar o mundo." Unha antiga lenda guaraní dá pé para que a rapazada actual reflexione sobre o que ve e como pode cambiar o que non lle gusta, por pequeno que sexa cada un de nós e o grandes que sexan os problemas, sempre se pode facer algo, sempre se pode serun gran de area que xunto con outros constrúe unha praia ou unha gota de auga que xunto con otras pode apagar o lume. Cada un fai "o que pode": levar auga no peteiro, o oso empápase no río e sacúdese sobre o lume, cada un apaga o que pode... como as gotas que caen polo cristal e se unen facendo pequenos regatos, e acaban mollándoo todo, como un mapa líquido. Ante o problema, unha chuuvia de ideas, cada un pensará "que podo facer eu"; entre todos suman. 

"Non te podes parar ante as dificultades", esa é a aprendizaxe! Hai que crear ríos de solidariedade partindo do que poda facer cada un de nós.   

Así se presenta:"Ti tamén podes, un conto para mestras que desexan despertar nos seus alumnos o espírito crítico e a proactividade, dende a alegría e a esperanza.

Un conto que nos amosa que é posible un mundo mellor e que nos anima a pasar á acción para conseguilo. Sabes todo o que se agocha detrás deste conto? A historia de Ti tamén podes darache

• Un conto cheo de significado e inspiración que che axudará a establecer un diálogo significativo cos teus alumnos.
• Unha proposta para traballar o espírito crítico e a proactividade dos teus alumnos, dende a esperanza e a ilusión.
• Unha proposta pedagóxica multinivel REAL para a túa aula de primaria.
• Un proxecto transversal que parte das inquietudes dos alumnos.
• O impulso que necesitan os teus alumnos para pasar á acción e que fortalecerá a súa autoestima.
• Unha metodoloxía que xa foi posta en práctica por numerosos centros educativos, con excelentes resultados.
• A ferramenta ideal para crear un espazo no que nenos e mozos poidan expresar as súas ideas e sentirse escoitados.
• Unha oportunidade única de fortalecer o vínculo co teu alumnado" Esta é a ficha do conto, situado na escola e pegado á didáctica.
  

Cinco ratiños de María Girón

Cinco ratiños de María Girón traducido por Manuela Rodríguez, publicado na colección Demademora de Kalandraka.

Da presentación editorial: "Guiados por Félix, cinco ratiños saen do seu tobo na procura de comida. Un a un irán atopando saborosos manxares, pero o perigo axexa… Un álbum ideal para contar cara adiante e cara atrás, que remite aos grandes temas e estruturas da tradición oral." 

Félix semella coidar dos seus catro irmáns, el é quen decide seguir un rico olor acaído para a merenda e dilles que vaian con el, pero deseguida unha delas atopa un caramelo e alí queda, outro fica cun floco de millo, outria entre amorodos, outro queda comendo galletas e só Félix continúa, con tan mala pata que remata na barriga do gato (seguindo ese rico olor a queixo)... daquela vai comezar a conta atrás co eructo do gato que devolve a Félix cun anaquiño de queixo e vai recolledo aos irmán un a un ata o tobo. Rematou ben a aventurae todos xuntiños botan unha soneca. Aí fica a felicidade, nese adormecer xuntos despois da aventura. 

Acumulación, contar e descontar, aventura, eses animais tan queridos polos pequerrechos (polo menos nos contos): os ratiños, a compañía dos iguais... A natureza, os obxectos cotiáns do mundo dos humanos que aparecen nas gardas e nas ilustracións.

Chegaba o curso con algunha novidade

 

De Kalandraka un par de álbums ilustrados centrados nos valores: a multiculturalidade na escola e na vida, a pobreza tocando coas súas mansa infancia.

Cos brazos abertos de Antonio Rubio e María Girón en tradución de Xosé Ballesteros. Porque na escola "hai cabelos durmidos e rizados, cabelos coma nube, coma o trigo, cabelos surtidor ou destrenzados. Hai colores de pel igual que o barro, colores de crecente arco da vells, colores vento, chuvia, trono, sándalo", idiomas, nomes, procedencias, relixións... e todo se resolve mirándose, soñando, voando, abrazando... formando unha magnífica espiral collidos dos hombreiros ou das mans pois cos brazos abertos aquí (sexa o lugar que sexa) agardan aos que cheguen. Unhas ilustracións que mostran esa realidade múltiple, dunha maneira moi eficaz, abrindo o abano de planos e miradas seguindo a uns nenos e nenas que nos acompaañn ao longo das páxinas mostrándose e ensinando os seus xantares e músicas. Palabras e imaxes que nos mostran un mundo DE BRAZOS ABERTOS. Así se presenta: "Un poema ilustrado un poema ilustrado, un canto por un mundo novo, igualitario e fraterno, donde todos e todas temos cabida".

Os migrantes en Kalandraka

Un novo libro para a colección MareMar de Kalandraka, con texto de Marcelo Simonetti, ilustracións de María Girón e tradución de Iago Nicolás.

Os migrantes. Que son os migrantes? esa é a pregunta que se fan os dous irmáns. El cóntanolo todo, estaban a piques de saír e a profesora Alicia dilles que van ter na clase dous migrantes, pasan a tarde e a noite dándolles volta ao que serán os migrantes: un tipo de pasteis, unhas mascotas (ourizos cachos, concretamente, deses que se converten en boliñas e rodan igual que pelotas), palíndromos... pola noite chegan os malos pensamentos (coa escuridade): e se son espíritos malos? Dormen mal e van con medo para a escola, cando entran fano collidos da man, dispostos a todo; cando entran na aula só hai dous novos co pelo moi rizado e os dentes moi brancos, sentados, cóntanlles como era a súa vida lonxe, fanse amigos e andan tan abstraídos que se esquecen dos migrantes que non apareceron pero se o fan non haberá perigo, agora son un equipo de catro imposible de derrotar.

Pauli, a irmá, para pensar mellor ponse na postura da famosa estatua O pensador ou colócase coa cabeza para abaixo... Cando falan dos palíndromos crean algún máis que non deixan de sorprendernos. En fin, unha marabillosa historia, moi ben contada e ilustrada con lapises de cores en estilo realista, un relato que, no medio do terror nos abre a mirada á natureza ("mirei o ceo e convencinme de que, polo menos, era un día moi bonito para morrer")

A presentación editorial, inmellorable: "Unha proposta orixinal que aborda o encontro co diferente con humor e intelixencia, a través da mirada curiosa e inocente da infancia."