Diversidade sexual
venres, 24 de maio de 2019
xoves, 23 de maio de 2019
Constelacións literarias II. Mulleres pola igualdade. Saúde
martes, 21 de maio de 2019
Un par de álbumes
Piano á fuga de Filippa & Compañía, publicado por Hércules edicións e traducido por Anu Pitkanen, está escrito por Juha Virta (unha amante da música), ilustrado pola finlandesa Marika Maijala.
Filippa & Compañía ou Filippa e os seus amigos, atopan un piano que cae dun camión en marcha e costa abaixo vai da no patio da súa casa. Filippa quere tocalo e así llo di ao gato e ao asno, pero o primeiro métese dentro a durmir e o segundo decide usalo como mesa auxiliar no seu bar. Ela enfádase e vaise coa harmónica no peto. Non lonxe de alí a orquestra, que debe comezar o seu concerto atópase cun problema: fáltalle o instrumento ao pianista e un calcetín ao director, en vista de que non poden comezar o pianista vai dar unha volta e atópase con Filippa que toca unha melodía coa harmónica, póñense a falar... e xa sabedes o que pasou, incluso aparece o calcetín!
Cidade de cemento de Ana Santiso está
publicado por Galaxia. Un álbum ilustrado, un conto rimado que relata a historia dunha nena capaz de introducir toda a fantasía no medio dunha cidade que semella o Gothan de Batman.
luns, 20 de maio de 2019
MULLERES DE CONTO. Salón do Libro de Pontevedra
Aí ven abril, cos días D do libro e do libro infantil. Aí chega...
Dende o 2 ata o 29 de abril Pontevedra convértese nun gran salón do libro.
Mulleres de conto é o seu título, porque vai de cotos e mulleres. Mulleres que escriben e ilustran, mulleres que editan e deseñan libros, mulleres que os venden e nolo achegan nas bibliotecas, mulleres que nos falan de libros e nolos contan... pero sobre todo, mulleres mediadoras entre os libros e a rapazada.
O cartel de Ana Villegas, ganador do concurso fala de todas esas mulleres.
Aquí o programa!
domingo, 19 de maio de 2019
Constelacións literarias II. Mulleres aventureiras
A expedición do Pacifico podería ser o prototipo dun tipo de libros no que as rapazas asumen roles aventureiros.
A protagonista, Emilia, é unha nena de doce anos que vai como polisón e disfrazada na expedición científica que pretende explorar o Pacífico a finais do século XIX. Forman parte do contido desta novela as ideas feministas, a paixón polo coñecemento e a polémica entre o darwinismo e o creacionismo (tal como se cita na presentación editorial). A autora parte dun feito real, a expedición, e introduce nela unha adolescente para novelala con liberdade e defender os valores que lle son propios.
Contidos claves:
Unha muller que racha os estereotipos de pasividade ou conformismo.
Viaxa de polisón nun barco, igual que sucede coa rapaza de As flores radiactivas de AFP ou Denébola A Roxa de Héctor Cajaraville.
A rapazas e o interese pola ciencia: A evolución de Calpurnia Tate de Jacqueline Kelly. Da súa presentación editorial: "Observar o
mundo con curiosidade non era o que se agardaba dunha señorita de boas
maneiras. Mais a Calpurnia interésanlle as teorías científicas de Darwin
máis que conformarse coas limitacións dun destino predeterminado. No
verán de 1899, a protagonista desta historia aprenderá a ser
naturalista".
Un novo libro de Mª Victoria Moreno: "O amor e as palabtras"
O amor e as palabras saca á luz unha serie de relatos da autora homenaxeada este ano nas Letras Galegas.
A edición corre a cargo de Xavier Senín que elabora o liminar presentando cada un dos contos e enmarcándoo nas edicións anteriores de ser o caso, como "Querida avoa" que aparecera anteriormente no volume colectivo Leria, "SOS" en Contos de hogano, "Pan con chocolate" en Relatos para un tempo novo e Dixo o corvo..., "O encontro" en Un libro, a maior aventura, "O grumete" en Libros de charlatáns, grumetes, botas e fendas Outros como "o libros das saudades e os degoiros" formaron parte da Ruta Rosalía que organizaba Caixa Galicia cando aínda non se perdera de todo e "O amor e as palabras" que nunca saíra á luz .. .
Trátase de textos curtos que afondan na temática da autora: as relacións entre mulleres: avoa a neta por exemplo, a comprensión dos pequenos fallos, problemas ou defectos que nos humanizan, a drogadicción e a facilidade para caer nela, o mundo dos bibliotecarios e a lectura (dos mediadores que posibilitan que os libros cheguen á man da rapazada), a discriminación a outras etnias como a xitana, unha historia de amor entre rapaces, a introdución de palabras nesa lingua, a espera dun namorado e a desilusión (que a outro nivel lembra a do pai de Migueliño), a maxia e o misterio que nos poden lembrar outros relatos de AFP ou Fina Casalderrey, das palabras e como nos suxiren diferentes sentimentos e mundos, do sexo e o amor (tamén entre os cans)...
Amor por catro
Así se chama o último libro de Helena Villar publicado na colección Costa Oeste da editorial Galaxia.
Amor por catro, catro relatos que xiran arredor do eixe do amor.
Un mozo marroquí, ao que a familia busca unha moza sen ter en conta os seus sentimentos. O amor é un paxaro rebelde que sae do ovo antes de que ninguén o agarde, por iso chegan tarde as nais e a avoa que pretenden unilos. Fermoso conto, moi ben ambientado, no que se recollen problemáticas propias do país e da idade moza, na voz dun narrador externo.
Outro situado no camiño de Santiago, onde unha adolescente coñece a un rapaz francés ao que lle poñerá o nome de Galahad por descubrilo xustamente no santuario do Cebreiro. A adolescencia é unha idade de tenteo, un día queres volver á casa e ao seguinte es feliz onde te atopes. Polo medio os versos de Ramón Cabanillas e todo na voz da rapaza que protagoniza a historia.
O terceiro está escrito en forma de diario. Unha rapaza vaino escribindo ao longo dos días de vacacións do Nadal nos que a familia entra e sae, as visitas dos tíos e da avoa, a pelexa inútil para saír a noite de ano vello, a introdución dunha óptica feminista na distribución do traballo doméstico e a relación co rapaz que lle gusta e nos deixa sen aclarar se el realmente está interesado nela ou unicamente nos seus apuntamentos.
O último, cun narrador omnisciente, fálanos dunha rapaciña preocupada pola fuxida do irmán coa moza. A nena actúa para resolver o problema e nese empeño vai atopar a un vello disposto a solucionalo e crear unha relación de amizade e case familiar. A rapaza ademais de inocente é moi boa e xenerosa, igual que o vello que se interesa por ela e a súa historia ata tratar de resolver algo, tamén, a propia soidade.
De cada unha das historias chama a atención a bondade e o entendemento entre os mozos e os adultos, o amor a certa distancia e a presenza das mulleres nuns papeis realmente poderosos. A impresión semella parella ao título O único que queda é o amor onde máis que amor eu atopaba lectura e libros, e neste caso atopo algo que me gusta tamén moito: a convivencia harmónica entre diferentes xeracións, co primeiro amor polo medio.
Subscribirse a:
Comentarios (Atom)













