Novidades

 Imos vendo...

Portugal de Carlos Meixide. A continuidade da serie protagonizada polos cinco amigos (Anabel, Roi, Suso, Fátima e mais a Rula), que neste caso e despois do pasamento do avó de Roi viaxan ao país veciño para enfrontarse a novas aventuras. Sempre lembro aqueles primeiros de título monosílabo (Ons e Cans) para continuar con máis sílabas e topónimos (Guitiriz e Arousa), desembocando, neste caso, no nome dun país (Portugal)

Amiga lúa, amigo mar de Claudia Castro e Luz Beloso, publicado por Galaxia. Poemas tecidos a partir doutros versos de escritoras estranxeiras (maioritariaente) que, segundo a presentación editorial "nos fan vogar por augas salgadas ao abeiro do luar".

O país dos raposos de Andrián Noia, 2º premio da Xuventude crea 2021 na categoría "Novela curta". Unha distopía, unha historia que xa comeza co máximo de violencia e á que lle debería ter dado un tempo para repousala e mellorala  tanto no continente como no contido. Porque podía ter dado algo moi especial... A présa mátanos. Así se presenta: "Nun país calquera, a vida cotiá vese alterada pola sublevación dun grupo terrorista que quere impoñer un réxime violento. Dous irmáns, membros da alta Administración do extinto Estado democrático, son obrigados a colaborar na nova causa. Con todo, a sociedade en vías de construción nace da vontade persoal dun individuo, aflixido polos seus traumas máis profundos. Amor, violencia, hipocrisía e distopía son os temas que se mergullan nesta historia inverosímil, pero factible. Así e todo, ninguén coñece, a ciencia certa, cal é o seu porvir"

Falamos dunha colección

Continuamos falando dunha colección: Meiga Moira de Baía. O seguinte que queríamos comentar é a presenza de autores e autoras (especialmente autoras) no seu catálogo.

Chama a atención algo que é normal en todas as colección e editoriais, pois xa é común falar de "esta é a miña editora" ou é "unha autora da casa". E así atopamos autoras con varias obras como Conchi Regueiro (algunha delas finalista do premio -Un marciano neste mundo e outros libres como O tesouro das ánimas, A herdanza do marqués, A cerna do segredo ), María Solar (cunha intervención na que xungue libro de ficción e coñecemento en O tempo do revés e Boa sorte), Andrea Maceiras (con dous premios e unha publicación a maiores), Ánxela Gracián con dous premios (ex aequo o primeiro, As voces da auga con Pere Tobaruela e o segundo pleno: Donas de nós), Pere Tobaruela (co premio ex aequo Auga e lume e o libro Catro pedras vellas), Natalia Carou (A Cova da Moura, O alento nas costas), Xabier A. Barreiro Liz (A cova dos mouros, A pantasma telefónica)... 

Certamente, case poderiamos falar de que hai unha temática e maneira de facer na que coinciden varios, pero penso que o mellor son as sorpresas. A última entrega, de María Antonia Quesada, é a primeira incursión desta escritora en galego e semella que buscou a colección que mellor lle ía á historia (mosteiro de Caaveiro, liberais perseguidos por Fernando VII, unha casa en Redes...) pero semella un pouco apertada a letra, como se tivesen que diminuír a tipografía polo tamaño da obra.

Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil

O XIII Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil 2021 foi para Berta Dávila por Un elefante na sala de estar. 

Un suicidio. As voces da familia e amigos dan achegando a súa visión sobre Rosa. "Diferentes xeitos de afrontar a dor, a culpa e o estigma social durante o proceso de loito". A problemática do suicidio "que é xa a primeira causa de morte non natural entre a poboación adulta e moza" colócase sobre a mesa para diseccionala ou como  nun calidoscopio o retrato da muller para que sexamos conscientes de que nunca coñecemos de todo, nunca temos todos os datos e poucas veces coinciden.

A imaxe da cuberta con ese calidoscopio no que as imaxes se multiplican, esa parábola hindú na que catro sabios cegos queren saber como é verdadeiramente un elefante ao que o rei lles contesta "o que cada un de vós dixo é unha cousa certa, pero todos estades equivocados. Un elefantes é a suma de todo iso (unha corda se tocas a cola, un tambor se tocas o bandullo, un abano se tocas unha orella, o tronco dunha árbore se tocas unha pata) e, se ademais de vós houbese aquí catro sabios máis, outras catro cousas máis sería."

Porque un elefante na sala de estar é tamén iso que está á vista de todos pero ninguén nomea...

Aproveitemos para darlle voltas a algunhas frases..."É coma se as nais gardasen unha parte de nós e coma se quedar orfa fose unha amputación", "Cadaquén ten unha febra de distinta cor, que se vai combinando para facer un debuxo deste tempo."

Un libro dunha escritora clásica: Ana María Machado

Publicado por Xerme no 2018, traducido do portugués por Manuel Barbadillo, o libro que aparecera en castelán en 1996, O domador de monstros de Ana María Machado. 

Así o presentan: "A Serxio non lle gustan nada os monstros que aparecen cada noite no seu cuarto. Son realmente arrepiantes! Pero un día encontrará a maneira de acabar con eles..."

E así é, porque el enfróntase ao monstro dicíndolle "Ti pensas que me pos medo porque es moi feo? Como me sigas mirando así, chamo un monstro máis feo ca ti para que te asuste" e nun xogo acumulativo vaille engadindo a ese monstro todas as monstruosidades posibles ata que lle dá a risa (e non só a el senón tamén ao coelliño de peluche que o acompaña todas as noites); daquela o medo estará superado porque a mellor arma é o humor.

Unha serie: Aprendiz de cabaleiro

Unha serie (Aprendiz de cabaleiro) de Vivian French e David Melling, traducida e publicada por Tambre. Nestes libros combínanse a abundancia de ilustracións (en calquera lugar do texto) cunha tipografía na que xogan maiúsculas con minúsculas, escritura scrip e caligráfica, onomatopeas e moito aire para facilitar e facer máis divertida a lectura.

Na primeira cóntasenos o comezo: "Sam soña con se converter nun nobre cabaleiro, pero non sabe como conseguilo. Unha viaxe dos pais obrígao a convivir no Castelo Mothscale con Prune, a súa prosmeira curmá, co seu excéntrico tío Archibald e máis coas estrañas criaturas das que se ocupa a tía Eglantine". Alí ten lugar a primeira aventura na que consegue que a prima acepte ser a súa fiel compañeira, agora debe seguir as instrucións e lograr un corcel branco. Nesas andan os dous, coa colaboración do paxaro Garabato, e dispostos a realizar as boas obras que os conducirán a alcanzar os seus soños. 

 

Miscelánea

O detective Gatlock en Ataque no país dos samugatorais de Sebastián Pérez e Benjamín Lacombe, publicado por Tambre. En formato pequeno unha historia ilustrada na que se xoga con diferentes formatos de ilustración, espazos moi aireados alternando con outros barrocos como con terror vacuo. Unha historia de panda de gatos, ven un gato que se repite, está quieto e move a man saudando aos transeúntes nos escaparates, cólleno e van indagar que lle sucede, será que está na sétima e última vida e por iso non fai máis que ese movemento? Percorren a cidade, pelexan cos samugatorais ata que acertan. Unha serie con personaxes definidos e axeitada para a lectura. A tradución é de Isabel Soto e está publicado en Tambre.

 

Camiño portugués de Costa. Busca e atopa no Camiño de Santiago. Da autoría de Noelia Muíños e Ramón Quintás, publicado por Hércules. Cada cidade á dereita en debuxo e á esquerda un poema a base de pareados. Di que busques e atopes personaxes célebres, festas tradicionais, gastronomía...  Un libro, tamén para xogar.

Lúa quere ir a... Marte de Celtia Figueiras, ilustrado por Marcelo P. Fernández e publicado por Guindastre. Un deses libros que responden á igualdade, ao dereito das femias (de calquera especie) a soñar o que queiran e logralo e a que os demais se fagan cargo dos coidados que semellaban ir destinados a elas. Celtia acaba de chegar de viaxar, conta a felicidade que lle produce e seu irmán dille que agora ela coidará da avoa, pero Celtia soña con facerse astronauta, vai ao parque e atopa o amigo gato que lle di que agora que xa viaxou poderá casar e formar unha familia; de volta á casa atopa ao amigo rato e cóntalle o seu proxecto profesional... el ve difícil logralo porque hai que estudar moito, pero ela está disposta a todo... Cando chega á casa a avoa entrégalle unha carta dirixida a ela que chega dende Gatanasa e xa se aclara todo, admitírona e todo se soluciona, o irmán coidará da avoa e ela traballará moito pero logrará viaxar á Lúa. Igual, por primeira vez aparece o tema dos coidados e o futuro de muller e nai claramente. Tal vez demasiado burdo pero real e a solución moi doada como se o irmán non tivera soños propios e a avoa só quixera cumprír os dos demais. Trátase deste álbumes grandes e case cadrados con pasta blanda e con ilustracións simplemente correctas. Vemos nos gatos o que podería ser complicado mostrar en humanos.

 

Unha serie: Susana Pillabana

 

Unha serie:  Susana Pillabana de Jaap Robben e Benjamín Leroy, traducida por Antón Vialle e María Alonso Seisdedos, publicada por Embora. 

Susana conta iso que moitas veces se oculta Susana Pillabana e o dedo fedento. Ela sempre anda co amigo can, neste caso o avó que a ten que coidar quedou durmido e ela ten que coidar do can, así que se botan a xogar a "adiviña a que cheira", cos ollos tapados ela debe descobrir os olores que lle trae o can, acerta pero cando lle toca a ela achégalle o dedo fedorento que el non adiviña a pesar das pistas que lle dá... meteuno no embigo, agora farano cos olores e o can tolea de pensalo. Un ritmo moi pensado, unha rima de vez en cando, unhas verbas destacadas en cor e unhas ilustracións marabillosas que pasan de plano a plano, de moito blanco no fondo a outras cheas de detalles que nos levan a lectura de imaxe e ompletar o relato, porque hai tantas historias aí detrás que poderemos ir descubríndoas... tamén. 

O outro é Susana Pillabana e a tesoira. A quen non se lle ocurriu, de pequena, xogar coa tesoira e ir cortándoo absolutamente todo, dende o pelo ata as cortinas, cables, e ata patas de cadeira ou marco do cadro polo que cae o mar, seto e flores do xardín, pantalón do veciño, plumas do paxaro, pelo dos cans.... sae á rúa e alá vai a roupa dos viandanes, o peso de cebra, as bolsas da compra, os coches e semáforos... tanta imaxinación, tan... sen límites que non podemos perder estes libros. Os textos con todo o que precisan e as imaxes acompañando con toda a calidade. A estas alturas xa non temos que falar das gardas, xa todos as utilizan para acompañar e continuar a historia, iso adiantamos! Moi recomendables.