Así se presenta: "Nove relatos entrelazados nos cales se conta, con humor e un chisco de crueldade, as vidas de Timbrol e doutros inadaptados que só desexan atopar o seu lugar no mundo." "Cando nace Timbrol, con el nace unha historia: a da pega que quería roubarlle o seu embigo. Mais as historias nunca veñen soas e na Aldea do Pé da Montaña ninguén queda sen a súa: orellas que levantan vendavais, brazos infinitos por mor da preguiza, rostros que alumean a noite e melenas que escurecen o sol. E unha pega, sempre unha pega, a axexar as vidas de Timbrol e dos demais. E ela, como non, tamén ten a súa propia versión da historia. En nove relatos entrelazados, cóntanse, con humor e un chisco de crueldade, as vidas de Timbrol e doutros inadaptados que só desexan atopar o seu lugar no mundo. Un libro sobre a identidade cheo de fantasía e tenrura, que pescuda se realmente as nosas historias son tan nosas como nos gusta crer."
Molesta cando vos din que tedes os ollos de X, o pelo de I...? Pois deste rapaz din moito diso e el fartouse, claro. Devolveu o que semellaba que non era seu pero tivo que pedir que llo devolveran para existir, porque aínda que teñamos algo dos demais tamén é certo que esa combinación é nosa, aí está a nosa identidade, nesa suma de anacos que viñan doutros. Un diálogo surreal e teatralizado entre unha nena (algo carapuchiña) e a pega, na que os elementos absurdos e masoquistas (nese quitar as pestañas). Unha nena (abandonada ao pé dunha casa con moitos fillos) á que non lle fan caso pero é unha princesa porque ela si se quere e vai polo mundo aprendendo como facerse rica e decide plantar unha vaca pero, como? Pois igual que no conto de sagrada familia cunha mula cando hai que decidir quen a monta e quen vai a pé, aquí tamén hai diferentes respostas.
Conto a conto introducímonos un grao máis nese desatino. Agora é un neno que nace con orellas pequenas e que toda a aldea se empeña en ampliar ata o punto de que o seu traballo terá relación con isto. Tamén nace unha nena que non quere facelo e ao ser obrigada vai pasar moitísimo tempo durmindo (mentres forzas innomeadas a gardan). Se a historia de Margarida se nos contou dramtizada, a de Romeo vai ser en romance. A historia de Conrado, o neno que ten tanto pelo e tan bo que ha de ir vivir á casa máis alta para que o cabelo pòda estirarse e tamén ser aproveitado para unha industria poropia da Aldea do Pé da Montaña. Ao final, a pega toma a palabra coma nun congreso, agradece e pasa a contar o seu papel en cada unha das historias destes nenos e nenas reivindicando a especie. E, para fionalizar o anuncio da venda da aldea asinado pola pega.
Un libro especial para aedentrarse na extravagancia e disfrutar de todas estas tipoloxías de texto e marxinación.
Ningún comentario:
Publicar un comentario