Ratos no tren de Oli e Natalia Colombo, é unha nova "aventura dos roedores máis divertidos, que transcorre en tren, no que viaxan, se divirten e fan trasnadas." Así son os ratos, e nós que moitas veces os odiamos (ou tememos) na realidade somo admiradoras súas na literatura.
Antes desta edición, coñecemos Os ratos da casa, Ratos de viaxe e Ratos na escola.
Enlazando palabras e versos, asistimos a divertidas aventuras que nos levan á escola para aprender, á casa para manexarnos por ela sen correr perigo, de viaxe para coñecer novos lugares e no tren para gozar de todos os momentos no que este nos fai soñar.
Os ratos son todos diferentes, grandes e pequenos, de diferentes sexos e condicións, cada un leva a roupa, accesorios e adornos que considera, os diferentes tipos de maletas e mochilas, de bolsos e bolsas. Na primneira das gardas preséntansenos elementos que logo atoparemos no álbum, nas últimas atopamos momentos que vimos ao longo do relato.
"Pola avenida / poñede atención, / que veñen os ratos / buscando a estación.
Na estación, / portas e valados, pasan sen billete / os máis aloucados.
Aos máis aloucados, / deulles a arroutada / de coller no quiosco / moitas lambetadas.!
E así continúa o texto, collendo a idea do verso final para comezar a seguinte estrofa / plana.
As imaxes son estupendas. aí os vemos moverse, uns con gafas de sol, outro tirando por unha criatura, con expresión para indicarnos a ledicia ou a preocupación, os que xogan en calquera circunstancia, os accidentes que ois sorprenden, a axuda que se prestan uns a outros ou como se aproveitan der quen tira pola maleta para que os leve en volandas Os ratos, coma nós perden a cabeza e o tempo despistándose á mínima, un deles (ou unha delas) aproveita para ler en calquera circunstancia, outros xogan ou comen, pensan ou dormen, pouco a pouco ímolos recoñecendo: o que leva gorra azul, a do turbante amarelo, o que leva máis carga da debida, a mamá que leva a peluche para a cría... o momento de entrar na cama, cada un co seu pixama, gorriño e pantuflas, a criatura co doudou ou obxecto de apego e outros coa almofada, o romántico mirando a noite a través da fiestra, as posturas diferentes para durmir... e de pronto, no medio do sono, o máis madrugador dá a voz de alarma: ven o revisor! e todos botan a correr. Porque si, a súa non é unha viaxe ormal ou legal, van clandestinamente. Sentímonbos tan unidos a eles que esquecemos que son animais incómodos nas nosas vidas.
