Eu mato xigantes. Unha bd de Rinoceronte

Eu mato xigantes de Joe Kelly e Ken Niimura traducida por Moisés Barcia, é unha bd publicada por Rinoceronte. 

Da presentación editorial: "Barbara Thorson é un becho raro; non lle interesan as mesmas cousas que ao resto de rapaces da súa idade, é distante e solitaria, pasa os seus días enfrascada en xogos de rol, libros e, especialmente, matando xigantes co seu martelo de guerra máxico, Coveleski. A protagonista aprenderá a afrontar os problemas da vida, sen evadirse da realidade." Realmente non lle queda outro remedio, pero non imos adiantar nada, simplemente recomendamos a súa lectura, só citamos ao paso: un colexio, uns abusadores (como sempre), unha rapaza diferente que está fóra do sistema sempre lendo, contestando mal, cunha arma secreta que ela mesma crea, unha rapaza que cando lle preguntan que fai responde"mato xigantes, as súas visitas á dirección, a súa vida non ten nada que ver coa das compañeiras, vemos cinco irmáns nesa casa, a maior delas traballando e tentando amañarlles a comida e a vida pero non llo poñen doado, unha rapaza aparece e quere ser amiga de Bárbara, insiste sen presionar estando sempre aí igual que a psicóloga... Unha gran tormenta, a nena pelexando contra titáns e xigantes pero este que veu, búscaa a ela e aí aprende que non queda outra que gozar de todo o que temos cando o tmeos, que somo máis fortes do que pensamos e podemos vencer as adversidades. Todo se remedia a partir de aí, aínda contando coa morte, porque neses casos hai que asdumir o que está a pasar e facerlle a vida o maís agradable posible aos demais e a unha mesma. Todo iso aprende a asasina de xigantes: a valor da amizade e do amor, non tapar os ollos fronte á realidade, non loitar ao tolo, despedirse dos seres queridos...

Nós choraremos nalgún momento; non hai maneira de evitalo. A historia ten os compoñentes das boas de sempre. O misterio que garda ata acase o final, os silencios ante determinadas ausencias e a cadea de axuda que estará aí para cando se precisa, só hai que pedir axuda; é difícil pero hai que facelo. 

En branco e negro. Directamente á sensibilidade. 

Lédea, non vos arrepentiredes! 

Un álbum sobre a guerra e a continuación dunha serie

Que é a guerra de Eduard Altarriba está traducido por Moisés Barcia e publicado por Sushi Books. Da presentación editorial: "Este libro está pensado  para responder de maneira sinxela todas as preguntas que se nos ocorran despois de ver noticias sobre a guerra. Comprender como funcionan as guerras, as súas causas e consecuencias é o primeiro paso para a paz."

Para tempos escuros, de guerra e sen razón, igual o mellor é acceder a libros de coñecemento que nos enfronten a ela.  Plana a plana con deseño, texto e ilustracións moi interesantes vainos introducindo nese mal universal baixo títulos como Conflito, Quen é quen, Actores internacionais, Poder, Negociio, Armamento, Tecnoloxía, Propaganda e ciberguerra, A guerra na historia, A guerraxusta, DIH, revolución, Guerra entre estados, AGuerra Fría,Mísiles, Potencias militares,A OTN e o Pacto de Varsovia, A fin da guerra entre estados?, Como son as guerras actuais?, Intervencións militares, Como remata unha guerra?, Paz e mediación, Consecuencias dunha guerra, Informa:Corea do Norte e Dossier: Ucraína (as claves, as operacións militares).

Unha nova entrega dos Minimortos: Falso aniversario. Ledicia Costas continúa a serie, con Mar Villar nas ilustracións, e dentro do selo Xerais. Asi se presenta: "Maya está nerviosa porque se aproxima o seu aniversario. Cando chega o día, os Minimortos prepáranlle unha festa sorpresa onde non falta de nada, mesmo hai uns impresionantes fogos de artificio que preparou Dinamito no seu laboratorio. Vai ser un aniversario imposible de esquecer, sobre todo porque o Outro Barrio aparece ateigado dunhas eirugas de luz que formaban parte do espectáculo pirotécnico. A luz que emiten é insoportable e todo o mundo está enfadadísimo, ata o punto de que alguén denuncia a Dinamito e a Policía Esqueleta lévao preso. Que poden facer os demais Minimortos para axudar ao seu amigo? Conseguirán liberalo?" A historia é contada por Curuxa, a ave viaxeira entre mundos. 

Os minimortos fan bromas bastante pesadas, son un tanto inconscientes das consecuencias dos seus actos o que esta vez lles vai traer problemas porque Dinamito vai ser detido e levado á prisión. Daquela os seus amigos van liberalo, para iso terán que atravesar o Bosque das Calamidades e utilizar todosos seus recursos.

Os marabillosos nomes de Petunio (que adora coidar as flores do seu xardín e finou cando lle caeu na cabeza un testo de petucias dende a altura dun quito piso), Maya (a nena alérxica ás abellas que morreu despois de botarlle unha pedra a un panal e come flores desesperadamente), Dinamito (o apaixonado á ciencia e os inventos que morreu saltando polos aires nun experimento), Penoso (o oso de peluche que morreu de pena cando o deixaron abandonado) e Pochiña (a que vai dunha noutra enfermidade ata non saber a causa da morte pero adora os relatos de medo)